English:
A journey, a return, and everything that is lost along the way. The Ancient Greek word nostos refers to the homecoming after a long voyage, making it a fitting name for a band that brings together themes of history, literature, philosophy and occult traditions within its music. From Girón, Colombia, Nostos now presents its first full-length album, Seeds of Doom.
Nostos was formed in 2023 and revolves around Marlon Rueda, responsible for the instruments and compositions, and vocalist Noire Perventor. Following the Fabula Insidiarum EP in 2024 and the subsequent single Farewell, the duo has clearly allowed itself more room on its debut. Nine tracks fill almost fifty minutes, revealing a band that feels strongly connected to the tradition of Colombian Black Metal while still seeking enough space to establish an atmosphere of its own.
Echoes from the Void opens the gate and immediately sets a dark tone. Nostos relies heavily on riffs and melodies that are given enough time to develop. The music does not need to operate at maximum speed throughout. Faster and more aggressive passages are alternated with moments where the pace drops and the guitars are given more room to establish a threatening atmosphere.
That approach returns frequently throughout Seeds of Doom. Tracks such as The Alchemyst Lament and I’ve Become What Watches from Beyond make it clear that atmosphere is every bit as important as pure aggression. Keyboards are used to add further depth to the whole, but never take over. The guitars remain the foundation upon which the songs are built.
Noire Perventor’s vocals also fit perfectly within this framework. His raw delivery sits prominently enough above the instrumentation to maintain its presence, yet is never pushed so far forward in the mix that the rest of the music disappears behind it. Particularly during the slower sections, the vocals reinforce the dark and occasionally almost incantatory character of the album.
With Heretic Dirge and Path to Nowhere, the journey continues before eventually arriving at Nostos, The Journey. The title alone makes the track feel like an important moment within the album. Here, the band’s different characteristics come together particularly well: melody, repetition, aggression and atmosphere are combined without Nostos unnecessarily overcrowding the composition.
The production, handled by Marlon Rueda himself, suits the material well. Seeds of Doom sounds raw enough to retain its underground character, yet never so primitive that details are lost. Bass, guitars and keyboards remain individually recognisable, while the drums are given sufficient room within the overall sound. That becomes particularly important on an album approaching fifty minutes, as an excessively dense production could easily have made the lengthy running time far more demanding.
Nostos makes no attempt to reinvent the wheel with this debut. Its roots clearly lie in traditional Black Metal, and the band makes no secret of that. Yet the combination of melody, longer compositions and an emphasis on atmosphere ensures that Seeds of Doom becomes more than a simple exercise in nostalgia.
After almost fifty minutes, the journey finally reaches its end. Whether we have actually returned to the place where we started remains another question entirely. Perhaps that uncertainty is particularly fitting for a band called Nostos. Seeds of Doom is a convincing debut from a young Colombian band that clearly knows its past, but from here on will have to determine its own path.
Nederlands:
Een reis, een terugkeer en alles wat onderweg verloren gaat. Het Oudgriekse woord nostos verwijst naar de thuiskomst na een lange tocht en vormt daarmee een passende naam voor een band die thema’s als geschiedenis, literatuur, filosofie en occulte tradities in zijn muziek samenbrengt. Vanuit het Colombiaanse Girón presenteert Nostos met Seeds of Doom nu zijn eerste volledige album.
Nostos werd in 2023 opgericht en draait rond Marlon Rueda, verantwoordelijk voor de instrumenten en composities, en vocalist Noire Perventor. Na de EP Fabula Insidiarum uit 2024 en de daaropvolgende single Farewell heeft het duo voor zijn debuut duidelijk meer ruimte genomen. Negen nummers vullen bijna vijftig minuten en laten een band horen die zich nadrukkelijk verbonden voelt met de traditie van de Colombiaanse Black Metal, maar daarbinnen voldoende ruimte zoekt voor een eigen atmosfeer.
Echoes from the Void opent de poort en zet meteen een duistere toon. Nostos vertrouwt sterk op riffs en melodieën die voldoende tijd krijgen om zich te ontwikkelen. De muziek hoeft daarbij niet voortdurend op maximale snelheid te functioneren. Snellere en agressievere passages worden afgewisseld met momenten waarop het tempo wordt teruggenomen en de gitaren meer ruimte krijgen om een dreigende sfeer neer te zetten.
Die aanpak komt gedurende Seeds of Doom regelmatig terug. Op nummers als The Alchemyst Lament en I’ve Become What Watches from Beyond wordt duidelijk dat atmosfeer minstens zo belangrijk is als pure agressie. Keyboards worden gebruikt om extra diepte aan het geheel toe te voegen, maar nemen nergens de hoofdrol over. De gitaren blijven het fundament waarop de nummers worden gebouwd.
Ook de vocalen van Noire Perventor passen uitstekend binnen dat geheel. Zijn rauwe voordracht ligt voldoende boven de instrumentatie om aanwezig te blijven, maar wordt nooit zo prominent in de mix geplaatst dat de rest van de muziek naar de achtergrond verdwijnt. Vooral tijdens de tragere gedeelten versterken de vocalen het duistere en soms bijna bezwerende karakter van de plaat.
Met Heretic Dirge en Path to Nowhere wordt de reis verder voortgezet, voordat uiteindelijk Nostos, The Journey verschijnt. Alleen al door de titel voelt dit nummer als een belangrijk moment binnen het album. Hier komen de verschillende eigenschappen van de band mooi samen: melodie, herhaling, agressie en atmosfeer worden gebruikt zonder dat Nostos de compositie onnodig volpropt.
De productie, waarvoor Marlon Rueda zelf verantwoordelijk was, past goed bij het materiaal. Seeds of Doom klinkt rauw genoeg om zijn undergroundkarakter te behouden, maar nergens zo primitief dat details verloren gaan. Bas, gitaar en keyboards blijven afzonderlijk herkenbaar en ook de drums hebben voldoende ruimte in het geheel. Dat is belangrijk bij een album van bijna vijftig minuten, want een volledig dichtgesmeerde productie had de lange speelduur aanzienlijk zwaarder gemaakt.
Nostos probeert met dit debuut het wiel niet opnieuw uit te vinden. De wortels liggen duidelijk in traditionele Black Metal en de band maakt daar ook geen geheim van. Toch zorgt de combinatie van melodie, langere composities en de nadruk op sfeer ervoor dat Seeds of Doom meer wordt dan een simpele oefening in nostalgie.
Na bijna vijftig minuten komt de reis uiteindelijk ten einde. Of we daarmee daadwerkelijk zijn teruggekeerd naar de plek waar we begonnen, is nog maar de vraag. Misschien past juist dat wel bij de naam Nostos. Seeds of Doom is een overtuigend debuut van een jonge Colombiaanse band die zijn verleden duidelijk kent, maar vanaf hier vooral zijn eigen route zal moeten bepalen.
82/100
Nostos:
Bandcamp
Facebook
Instagram
WP Productions:
Facebook