English:
Five months. Apparently, that was all Kostas B. needed before following Tenebris Nox Immortuae with another batch of material for Apocalyptic Leaders. With some bands, that would immediately raise suspicions of leftovers, but Misanthropic Beast feels more like the previous album simply did not provide enough room for everything still haunting his mind. Six tracks and just under twenty-six minutes later, it is clear that this EP has more reason to exist than merely filling the gap before another full-length.
The short, entirely synthesizer-driven The Beginning opens the door slightly before the title track kicks it in without much ceremony. Misanthropic Beast immediately shows that Kostas does not approach his Black Metal purely through speed or aggression. The riffs have a distinctly melodic function, with constant movement underneath the raw exterior. The material sounds primitive where it needs to, but never as if poor production is being used to disguise a lack of ideas.
This becomes even more apparent on Beyond the Veil. Apocalyptic Leaders regularly allows melodies to run their course and uses repetition to build atmosphere. As a result, the music develops a hypnotic quality without ever disappearing into endless repetition. The vocals lie across the whole thing like a hoarse, hostile layer, while the guitars carry most of the atmosphere.
Of course, Misanthropic Beast comes from Thessaloniki, and naturally the Greek Black Metal tradition can be found somewhere within the DNA of Apocalyptic Leaders. Still, simply placing Kostas inside the familiar Hellenic box would be far too easy. His musical outlook is broader than that. Raw and Atmospheric Black Metal form the foundation, but his interest in Punk and Post-Metal also seeps into the way these songs are constructed. Not so much through clearly identifiable stylistic detours, but rather through the freedom with which he approaches his material.
Planet of Terror continues along that path before the almost eight-minute The Void Embraces What Remains of Me becomes the true centrepiece of the EP. Here, Apocalyptic Leaders has the space to fully explore its more atmospheric side. The track is in no hurry and allows riffs and melodies to gradually do their work. It is precisely when Kostas loosens the reins and resists immediately jumping towards the next idea that his music proves particularly effective.
With Redemption, the synthesizers that opened the EP return. Despite its relatively short running time, this gives Misanthropic Beast the feeling of a complete work. The intro and outro are not simply two pieces of ambient music conveniently placed around four Black Metal tracks, but actually function as a frame around the material.
The DIY approach can be felt everywhere. Kostas wrote and performed virtually everything himself, recorded the material at his own Apocalyptic Sounds Studio, and also handled the production, mixing and mastering. Naturally, the result is anything but clinically polished, but such a sound would have been completely misplaced here anyway. Misanthropic Beast sounds raw and direct while leaving enough space for the melodies and atmospheric details to breathe.
Apocalyptic Leaders does not need to reinvent anything with Misanthropic Beast. Far more interesting is the fact that, within an already substantial discography, Kostas still seems intent on finding ways to further develop his own formula. Arriving less than five months after a full-length album, this EP does not sound like material hastily pulled from the cupboard, but like a logical next chapter.
And considering the pace at which Kostas B. throws his music into the world, nobody should be surprised if that next chapter has already been written by the time we publish this review.
Nederlands:
Vijf maanden. Langer had Kostas B. blijkbaar niet nodig om na Tenebris Nox Immortuae alweer met nieuw materiaal voor Apocalyptic Leaders op de proppen te komen. Waar dat bij sommige bands al snel naar restmateriaal ruikt, voelt Misanthropic Beast eerder alsof de vorige plaat simpelweg niet genoeg ruimte bood voor alles wat nog in zijn hoofd rondspookte. Zes nummers en een kleine zesentwintig minuten later is duidelijk dat deze EP meer bestaansrecht heeft dan alleen het dichten van het gat naar een volgende langspeler.
Het korte, volledig met synthesizer opgebouwde The Beginning zet de deur op een kier, waarna de titeltrack hem zonder veel ceremonie intrapt. Misanthropic Beast laat direct horen dat Kostas zijn Black Metal niet uitsluitend vanuit snelheid of agressie benadert. De riffs hebben een duidelijke melodische functie en onder de rauwe buitenlaag zit voortdurend beweging. Het materiaal klinkt primitief waar dat nodig is, maar niet alsof een slechte productie als excuus wordt gebruikt om gebrek aan ideeën te verbergen.
Dat wordt nog duidelijker op Beyond the Veil. Apocalyptic Leaders laat melodieën regelmatig langer doorlopen en gebruikt herhaling om sfeer op te bouwen. De muziek krijgt daardoor iets hypnotiserends zonder daadwerkelijk in eindeloze repetitie te verzanden. De vocalen liggen als een schorre, vijandige laag over het geheel, terwijl de gitaren het grootste deel van de atmosfeer voor hun rekening nemen.
Natuurlijk komt Misanthropic Beast uit Thessaloniki en natuurlijk is de Griekse Black Metal-traditie ergens in het DNA van Apocalyptic Leaders aanwezig. Toch zou het te gemakkelijk zijn om Kostas simpelweg in het bekende Hellenic-hokje te stoppen. Daarvoor is zijn muzikale blik te breed. Raw en Atmospheric Black Metal vormen de basis, maar zijn interesse in onder meer Punk en Post-Metal sijpelt eveneens door in de manier waarop nummers worden opgebouwd. Niet zozeer als duidelijk herkenbare stijlbreuken, maar vooral in de vrijheid waarmee hij zijn materiaal benadert.
Planet of Terror houdt die lijn vast, waarna het bijna acht minuten durende The Void Embraces What Remains of Me het werkelijke zwaartepunt van de EP vormt. Hier krijgt Apocalyptic Leaders de ruimte om de meer atmosferische kant volledig uit te spelen. Het nummer hoeft nergens haast te maken en laat riffs en melodieën geleidelijk hun werk doen. Juist wanneer Kostas de teugels wat laat vieren en niet onmiddellijk naar het volgende idee springt, blijkt hoe effectief zijn muziek kan zijn.
Met Redemption wordt vervolgens teruggekeerd naar de synthesizers waarmee de EP begon. Daarmee krijgt Misanthropic Beast ondanks zijn relatief korte speelduur toch het gevoel van een afgerond geheel. Intro en outro zijn hier niet simpelweg twee losse stukjes ambient die toevallig rond vier Black Metal-nummers zijn geplakt, maar functioneren daadwerkelijk als omlijsting.
De DIY-aanpak is overal voelbaar. Kostas schreef en speelde vrijwel alles zelf, nam het materiaal op in zijn eigen Apocalyptic Sounds Studio en verzorgde ook productie, mix en mastering. Dat levert vanzelfsprekend geen klinisch gepolijste plaat op, maar dat zou hier ook volledig misplaatst zijn. Misanthropic Beast klinkt rauw en direct, terwijl er voldoende ruimte overblijft voor de melodieën en atmosferische details.
Apocalyptic Leaders hoeft met Misanthropic Beast niets opnieuw uit te vinden. Veel interessanter is dat Kostas binnen een inmiddels behoorlijk omvangrijke discografie nog steeds hoorbaar zoekt naar manieren om zijn eigen formule verder uit te bouwen. Minder dan vijf maanden na een volledig album klinkt deze EP dan ook niet als materiaal dat nog snel uit de kast moest worden getrokken, maar als een logisch volgend hoofdstuk.
En gezien het tempo waarin Kostas B. zijn muziek de wereld in slingert, zou het niemand moeten verbazen wanneer dat volgende hoofdstuk alweer geschreven is voordat wij deze recensie gepubliceerd hebben.
85/100