English:
With Merg & Been, we mostly write about new releases. As a dear friend of the founder of this platform, I almost always agree with his taste in music. We even share releases with each other regularly.
Merg & Been has always been about passion for music, and I have been given the ultimate freedom to write about whatever I want. My taste may differ from the idea of what M&B once was, but the feeling a record evokes is always the guiding principle. With that in mind, I would not forgive myself if I did not bring EMBRA to your attention.
By now, it is an older release, dating back to 2018. After releasing a demo in 2016, these American musicians came together to create their first full-length album, Abjection. What makes this release noteworthy is its cavernous approach to Death Metal. The sound feels vast and explosive, achieving a level of depth and atmosphere that I personally aspire to create in my own music.
For a debut full-length, EMBRA truly delivered. The opener, “Dread Incision,” is little more than a wall of noise, serving as an unsettling introduction. The first real track, “The Elder Wound,” begins with haunting guitar work. Before long, the vocals enter and the message becomes clear: this is neither straightforward Death Metal nor Black Metal. These are melodies echoing from forgotten depths, as if summoned by ancient, incomprehensible beings. The cavernous growls complement the atmosphere perfectly. The guitars drive the music forward while simultaneously dragging the listener’s soul deeper into the abyss.
The third track, “Astral Cord Severance,” is the album’s true feat of strength. The tension is built masterfully, and when the vocals finally emerge, everything falls into place. This song alone explains why Abjection belongs in my personal top five albums of all time, and it is one of the main reasons I felt compelled to write about this release after all these years.
Abjection by EMBRA embodies everything I hope to bring to the table in my own future projects. It is oppressive, atmospheric, and utterly captivating—a journey into the depths that deserves far more attention than it has received.
Nederlands:
Bij Merg & Been schrijven we voornamelijk over nieuwe releases. Als goede vriend van de oprichter van dit platform deel ik vaak zijn muzieksmaak. We wisselen zelfs regelmatig albums en ontdekkingen met elkaar uit.
Merg & Been heeft altijd in het teken gestaan van passie voor muziek, en ik heb hier altijd de volledige vrijheid gekregen om te schrijven over wat ik wil. Mijn smaak wijkt misschien af van het beeld dat M&B ooit had, maar uiteindelijk is het gevoel dat muziek oproept altijd de leidraad. Daarom zou ik het mezelf niet vergeven als ik EMBRA niet onder jullie aandacht zou brengen.
Inmiddels hebben we het over een oudere release, uit 2018. Nadat deze Amerikanen in 2016 een demo uitbrachten, kwamen ze samen voor hun eerste volwaardige album: Abjection. Wat deze plaat zo bijzonder maakt, is de cavernous benadering van Death Metal. Het geluid voelt immens en explosief aan, met een diepte en sfeer die ik persoonlijk zelf ooit in mijn eigen muziek hoop te bereiken.
Voor een debuutalbum levert EMBRA hier een indrukwekkende prestatie af. De opener, “Dread Incision”, is nauwelijks meer dan een muur van geluid en dient als een verontrustende introductie. Het eerste echte nummer, “The Elder Wound”, begint met spookachtige gitaarlijnen. Niet veel later zetten de vocalen in en wordt meteen duidelijk dat dit geen rechttoe rechtaan Death Metal of Black Metal is. Dit zijn melodieën die lijken op te stijgen uit vergeten diepten, alsof ze worden opgeroepen door oeroude, onbegrijpelijke entiteiten. De cavernous grunts versterken die sfeer perfect. De gitaren stuwen de muziek voort, terwijl ze tegelijkertijd de ziel van de luisteraar steeds verder de afgrond in trekken.
Het derde nummer, “Astral Cord Severance”, is zonder twijfel het krachtstuk van het album. De spanningsopbouw is meesterlijk en wanneer de vocalen uiteindelijk invallen, valt alles op zijn plaats. Dit nummer alleen al verklaart waarom Abjection voor mij tot de vijf beste albums aller tijden behoort. Het is bovendien een van de belangrijkste redenen waarom ik na al die jaren toch nog over deze release wilde schrijven.
Abjection van EMBRA belichaamt alles wat ik zelf hoop mee te brengen in toekomstige projecten. Het is beklemmend, atmosferisch en bovenal meeslepend: een reis naar de diepste krochten die veel meer aandacht verdient dan het ooit heeft gekregen.
95/100