English:
Some releases feel as if they come from a specific place or time. This split by Dutch bands Perfide and Wurgilnõ is a good example. Both bands draw inspiration from the history of Limburg’s mining industry and give it their own dark musical interpretation. Perfide has been part of the Zwaertgevegt roster for quite some time, while this split marks Wurgilnõ’s first release on Zwaertgevegt. Wurgilnõ is certainly no newcomer, though. The band has been active and well known within the Dutch black metal underground for years, so this release does not feel like a cautious first step.
The Perfide side fits well with the image the band has built over the years. Their music is raw and stripped down to its essentials. The style is minimal, bare and uncompromising, sounding as if the music is being unleashed upon the world from a collapsed mine shaft. There is no unnecessary decoration or frills, just dark and oppressive black metal that focuses mainly on atmosphere, tension and intensity.
The four tracks, Wij zijn de herrezen stof, Gedaanteverlies, Schachtmeesters and Koolzwarte grafrede, also work very well together. Dust, mine shafts, coal and the dark world underground form a fitting backdrop for the music. Especially Schachtmeesters and the more than five-minute Koolzwarte grafrede show how effective Perfide can be with such a restrained musical approach.
It may not be the best work Perfide has released so far, but within this split their music works well. The stripped-down and raw approach fits the character of this release perfectly.
On the Wurgilnõ side, the descent continues. One notable change is that the band has replaced its drum machine with a real drummer. This gives the music a more organic and lively feel. The drums add more movement to the songs and make the music feel less mechanical. The guitars are also given a little more room, while the harsh vocals fit the dark atmosphere perfectly.
With tracks such as Kolengruis en duivelsklauw, In de duisternis wacht je lot, Kathedraal der verstikking and Maar hun as bleef zingen, Wurgilnõ remains firmly rooted in the miners’ world of this split. On In de duisternis wacht je lot and Maar hun as bleef zingen, the band also receives vocal reinforcement from the vocalist of nether. His contribution gives these tracks some extra strength and fits the raw character of Wurgilnõ very well.
Where Perfide gives you the feeling of standing somewhere beneath a collapsed mine shaft, Wurgilnõ takes you deeper into the tunnels. Coal dust gets between your teeth, the air becomes heavier and the exit above you has long since disappeared from sight.
The cover art by Bram Bruyneel also deserves attention. It is an imposing and dark piece of artwork that powerfully captures the oppressive world of the Limburg mines. The threatening composition, raw appearance and dark imagery fit the music perfectly. The artwork therefore has the same suffocating effect as the songs themselves and gives the release a strong visual identity.
It is precisely the combination of both bands that makes this split interesting. They share not only a love for raw black metal, but also the same dark historical setting. The mining theme is not something added afterwards. It is woven into the track titles, atmosphere and overall presentation of the release.
This split is not a polished or glossy production. The music is simply too raw and too individual for that. But that is exactly what suits the subject matter. Perfide and Wurgilnõ take you into a world beneath the ground, where dust, coal, darkness and suffocation rule. Once you are down there, there is no lift back to the surface.
Nederlands:
Sommige releases voelen alsof ze uit een bepaalde plek of tijd komen. Deze split van het Nederlandse Perfide en Wurgilnõ is daar een goed voorbeeld van. Beide bands putten uit de geschiedenis van de Limburgse mijnbouw en geven daar ieder op hun eigen manier een duistere muzikale invulling aan. Perfide is inmiddels al geruime tijd onderdeel van het Zwaertgevegt roster, terwijl deze split de eerste release van Wurgilnõ op Zwaertgevegt is. Toch is Wurgilnõ zeker geen nieuwkomer. Wurgilnõ is al jaren actief en bekend binnen de Nederlandse blackmetalunderground en deze release voelt dan ook niet als een voorzichtige eerste stap.
De Perfide kant sluit goed aan bij het beeld dat de band inmiddels heeft opgebouwd. Hun muziek is rauw en gestript tot het essentiële. De stijl is minimaal, kaal en compromisloos en klinkt alsof de muziek vanuit een ingestorte mijnschacht op deze wereld wordt losgelaten. Geen overbodige opsmuk of franje, maar donkere en beklemmende black metal die vooral draait om sfeer, spanning en intensiteit.
De vier nummers, Wij zijn de herrezen stof, Gedaanteverlies, Schachtmeesters en Koolzwarte grafrede, sluiten bovendien sterk op elkaar aan. Stof, schachten, kolen en de donkere wereld onder de grond vormen een passend decor voor de muziek. Vooral Schachtmeesters en het ruim vijf minuten durende Koolzwarte grafrede laten horen hoe effectief Perfide met een beperkte muzikale aanpak kan zijn.
Het is misschien niet het beste werk dat Perfide tot nu toe heeft uitgebracht, maar binnen deze split komt de muziek goed tot zijn recht. Juist de sobere en rauwe aanpak past goed bij het karakter van deze release.
Op de Wurgilnõ-kant gaat de afdaling verder. Opvallend is dat de band de drumcomputer heeft ingeruild voor een echte drummer. Dat zorgt voor een organischer en levendiger geluid. De drums geven de nummers meer beweging en laten de muziek minder machinaal aanvoelen. De gitaren krijgen daarnaast wat meer ruimte en de krijsende vocalen passen uitstekend bij de donkere sfeer.
Met nummers als Kolengruis en duivelsklauw, In de duisternis wacht je lot, Kathedraal der verstikking en Maar hun as bleef zingen blijft Wurgilnõ stevig in de mijnwerkerswereld van deze split. Op In de duisternis wacht je lot en Maar hun as bleef zingen krijgt de band bovendien vocale versterking van de vocalist van nether. Zijn bijdrage geeft deze nummers nog wat extra kracht en past goed bij de rauwe uitstraling van Wurgilnõ.
Waar Perfide je het gevoel geeft dat je ergens onder een ingestorte schacht staat, neemt Wurgilnõ je dieper mee de gangen in. Het kolengruis zit tussen de tanden, de lucht wordt steeds zwaarder en boven je is de uitgang allang niet meer zichtbaar.
Ook de cover art van Bram Bruyneel verdient aandacht. Het is een imposant en duister kunstwerk dat de beklemmende wereld van de Limburgse mijnen op krachtige wijze verbeeldt. De dreigende compositie, de rauwe uitstraling en de donkere beeldtaal sluiten naadloos aan bij de muziek. Het artwork heeft daardoor dezelfde verstikkende werking als de nummers zelf en geeft de release een sterk visueel gezicht.
Juist de combinatie van beide bands maakt deze split interessant. Ze delen niet alleen een liefde voor rauwe black metal, maar ook hetzelfde donkere historische decor. De mijnbouw is geen losstaand thema dat er achteraf bij is bedacht. Het zit verweven in de titels, sfeer en uitstraling van de release.
Deze split is dan ook geen blinkende, opgepoetste productie. Daarvoor is de muziek te ruw en te eigenzinnig. Maar dat past juist bij het onderwerp. Perfide en Wurgilnõ nemen je mee naar de wereld onder de grond, waar stof, kolen, duisternis en verstikking de dienst uitmaken. Eenmaal beneden is er geen lift meer naar boven.
80/100
Perfide
Bandcamp
Facebook
Instagram