English:
The Belgian underground remains fertile ground for bands that have little interest in musical innovation and prefer to return to the foundations of the genre. Skandalum is one such outfit, showing no particular desire to indulge in complicated arrangements or unnecessary musical tricks. With Odium Deificatum, the trio presents an EP built around rawness, aggression and a healthy dose of uncompromising black metal. Nothing revolutionary, just three musicians who clearly know which direction they want to take.
Skandalum consists of PR on drums, BLHF on guitar and NXDC, who handles both bass and vocals. The EP contains six tracks, with the opener I and closing piece O serving as the intro and outro. Between them are four full compositions in which the band unleashes its musical ideas.
BLHF’s guitar work is fairly traditional in nature. The riffs are firmly rooted in classic black metal and have no need for complicated technical exercises. They are direct, effective and perfectly suited to the raw character of the music. What also stands out is the surprisingly solid production. Despite the unpolished sound, the individual instruments remain clearly audible, and the overall sound retains plenty of bite. A wise decision, because poor production does not automatically make music more authentic or sinister.
An important role is reserved for NXDC’s vocals. His delivery is downright aggressive, consisting of harsh, tearing shrieks that sometimes resemble a lamb being slaughtered. Subtlety is nowhere to be found, but that is hardly the intention here. His vocals give the music a particularly vicious edge and add another layer of intensity to compositions that are already quite ferocious.
PR’s drumming also deserves attention. His playing is tight and convincing, with enough variation to keep the rhythms interesting throughout. The interplay between drums and guitar provides a solid foundation, without making things unnecessarily complicated. Skandalum understands that a well-executed riff and a convincing rhythm can sometimes leave a much stronger impression than an endless display of technical acrobatics.
Still, it cannot be denied that the four compositions share quite a few similarities. The band sticks to a recognisable formula and rarely ventures beyond it. As a result, the individual tracks do not always stand out as much as they could. This is certainly not an insurmountable problem for an EP like this, but a little more variation in the songwriting would undoubtedly benefit a future release. The potential is clearly there.
With Odium Deificatum, Skandalum demonstrates that traditional black metal still has plenty to offer when performed with genuine conviction. The combination of effective riffs, tight drumming, exceptionally aggressive vocals and a production that preserves the necessary rawness makes this a more than worthwhile introduction. There is still room for the band to develop its compositions further, but the foundations are firmly in place. A promising underground release that leaves me curious to hear what this Belgian trio will come up with next.
Nederlands:
De Belgische underground blijft een interessante voedingsbodem voor bands die weinig boodschap hebben aan muzikale vernieuwing en liever teruggrijpen naar de fundamenten van het genre. Skandalum is zo’n gezelschap dat het niet zoekt in ingewikkelde constructies of overdreven muzikale fratsen. Met Odium Deificatum presenteert het trio een EP die vooral draait om rauwheid, agressie en een flinke dosis compromisloze black metal. Geen revolutionaire toestanden, maar gewoon een stel muzikanten dat duidelijk weet welke richting het op wil.
Skandalum bestaat uit PR op drums, BLHF op gitaar en NXDC, die zowel de bas als de vocalen voor zijn rekening neemt. De EP telt zes tracks, waarvan de opener I en afsluiter O als intro en outro fungeren. Daartussen bevinden zich vier volwaardige composities waarin de band zijn muzikale ideeën de vrije loop laat.
Het gitaarwerk van BLHF is behoorlijk traditioneel van aard. De riffs zijn stevig geworteld in de klassieke black metal en hoeven het niet te hebben van ingewikkelde technische hoogstandjes. Ze zijn direct, effectief en sluiten uitstekend aan bij het rauwe karakter van de muziek. Daarbij valt op dat de productie verrassend goed verzorgd is. Ondanks het ongepolijste geluid blijven de afzonderlijke instrumenten duidelijk hoorbaar en behoudt het geheel voldoende scherpte. Een goede keuze, want een slechte productie maakt muziek niet automatisch authentieker of duisterder.
Een belangrijke rol is weggelegd voor de vocalen van NXDC. Zijn zang is ronduit agressief en bestaat uit harde, verscheurende krijsen die soms doen denken aan een lam dat naar de slachtbank wordt geleid. Subtiliteit is hier ver te zoeken, maar dat is ook helemaal niet de bedoeling. De vocalen geven de muziek een bijzonder venijnig karakter en zorgen ervoor dat de toch al stevige composities nog een extra schop onder hun achterste krijgen.
Ook het drumwerk van PR verdient aandacht. Hij speelt strak en overtuigend, met voldoende afwisseling om de nummers ritmisch interessant te houden. Het samenspel tussen drums en gitaar vormt een solide basis, waarbij de muziek nergens onnodig ingewikkeld wordt gemaakt. Skandalum begrijpt dat een goed uitgevoerde riff en een overtuigend ritme soms meer indruk maken dan een eindeloze opeenstapeling van technische capriolen.
Toch valt niet te ontkennen dat de vier composities onderling behoorlijk wat overeenkomsten vertonen. De band houdt vast aan een herkenbare formule en wijkt daar nauwelijks van af. Daardoor springen de afzonderlijke nummers niet altijd even nadrukkelijk naar voren. Dat hoeft voor een EP als deze overigens geen onoverkomelijk probleem te zijn, maar iets meer variatie in de composities zou een volgende release ongetwijfeld ten goede komen. Het aanwezige potentieel is in ieder geval duidelijk hoorbaar.
Met Odium Deificatum laat Skandalum horen dat traditionele black metal nog altijd voldoende bestaansrecht heeft wanneer deze met overtuiging wordt uitgevoerd. De combinatie van effectieve riffs, strak drumwerk, bijzonder agressieve vocalen en een productie die de nodige rauwheid intact laat, maakt dit tot een meer dan verdienstelijke kennismaking. De band heeft misschien nog wat ruimte om zijn composities verder uit te diepen, maar de fundamenten zijn zonder meer aanwezig. Een veelbelovende undergroundrelease die nieuwsgierig maakt naar wat dit Belgische trio in de toekomst nog gaat brengen.
85/100
Skandalum:
Instagram