English:
Standing still means falling behind. Tenebrae and Agaliarept seem to have taken that saying to heart, as new material from their obscure Belgian duo Forbidden Temple appears with some regularity. Last year they gave us the excellent album In the Rotting Grave and the demo Draculhearsals. Now they return with The Sanctuarian Darkness, a four-track EP released through Gramschap.
The four tracks are exclusive to this picture disc, with no other physical editions planned. Personally, I have never been much of a fan of picture discs, but that need not spoil the fun. I enjoyed the previous album enough to give this new EP a listen.
Forbidden Temple draws on primitive black metal with a strong attachment to the 1990s. There is something rough and unruly about the music, and that directness works in its favour. The duo leaves the sharp edges intact, giving the tracks a raw, forceful character. An approach this simple needs conviction; without it, little remains beyond a collection of familiar genre tricks. Tenebrae and Agaliarept have no such problem here. They commit fully to their own sound and come across as particularly heavy. The bass has a noticeable presence, without pushing the rest of the music into the background.
An occasional stray synth adds a different, darker accent without taking over from the primitive core. It is precisely because these moments are used sparingly that they stand out. Forbidden Temple does not need to change its familiar sound to bring a little variety to these four tracks. The synth fits the atmosphere, while the EP’s rough core remains firmly in place.
Ultimately, The Sanctuarian Darkness sounds like a band holding nothing back. The fact that the duo has returned with new material so soon after In the Rotting Grave does nothing to diminish the conviction behind these four tracks. Their combination of rawness and sheer weight may make this Forbidden Temple’s most brutal work to date. My reservations about the picture-disc format fade as soon as the music takes over
Nederlands:
Stilstand is achteruitgang. Die levenswijsheid lijken Tenebrae en Agaliarept ter harte te nemen, want van hun obscure Belgische duo Forbidden Temple verschijnt geregeld nieuw werk. Vorig jaar gaven de heren ons nog het gave album In the Rotting Grave en de demo Draculhearsals. Nu keren ze terug met The Sanctuarian Darkness, een EP met vier nieuwe nummers die via Gramschap verschijnt.
De vier nummers zijn exclusief voor deze uitgave op picturedisc en andere fysieke uitvoeringen zijn niet voorzien. Persoonlijk ben ik geen groot liefhebber van picturediscs, maar dat mag de pret niet drukken. Mijn enthousiasme voor het vorige album geeft me genoeg reden om ook deze nieuwe EP een luisterbeurt te gunnen.
Forbidden Temple grijpt terug op primitieve black metal met een flinke hang naar de jaren negentig. De muziek heeft iets onbehouwens, maar juist die directheid werkt goed. Het duo laat de scherpe kanten zitten en geeft de nummers een rauw, stevig karakter. Zo’n eenvoudige aanpak moet wel met overtuiging gebracht worden; anders blijft er al snel weinig meer over dan een reeks bekende genretrucs. Daar hebben Tenebrae en Agaliarept hier geen last van. Ze zetten vol in op de kracht van hun eigen geluid en komen daarbij bijzonder heavy voor de dag. De bas speelt daarin een opvallende rol, zonder dat de rest van de muziek erdoor naar de achtergrond verdwijnt.
Her en der duikt een verdwaalde synth op. Die geeft de muziek een ander, duister accent, maar neemt het niet over van de primitieve aanpak. Het zijn juist die spaarzame momenten die opvallen: Forbidden Temple hoeft zijn vertrouwde geluid niet om te gooien om toch wat afwisseling in deze vier nummers te brengen. De synth past bij de sfeer, terwijl de ruwe kern van de EP overeind blijft.
The Sanctuarian Darkness klinkt uiteindelijk vooral als een band die zich niet inhoudt. Dat het duo zo kort na In the Rotting Grave alweer met nieuw materiaal komt, doet niets af aan de overtuiging waarmee deze vier nummers worden gebracht. De combinatie van rauwheid en gewicht maakt dit misschien wel tot het meest brute werk dat Forbidden Temple tot nu toe heeft uitgebracht. Mijn bedenkingen bij het picturediscformaat verdwijnen zodra de muziek het woord krijgt.
85/100
Gramschap:
Instagram
Facebook
Gramschap Website