English:
A cold wind blows across a devastated landscape, carrying with it the dust of collapsed walls and nameless graves. There is nothing left worth fighting for, yet in the distance the last army continues its relentless march. Scarlet Graves Amidst the Ashen Ruins brings together the American Ablazen Winds and the anonymous Belarusian project Niaisny on a split devoted entirely to war, death, desolation and decay.
The cassette was released on September 8, 2026, through Blud Auk Tapes and contains three tracks from each band. Ablazen Winds fills the first side with almost fifteen minutes of martial black metal. On the second side, Niaisny receives nearly nineteen minutes to create a colder and more melancholic landscape. Both projects follow a different path, but ultimately end up among the same smouldering ruins.
Ablazen Winds was formed in 2023 and consists of Necklace of Shadow on vocals and guitars and Incubare behind the drums. The musicians are also active in projects including Collier d’Ombre, Azelisassath, Garmsblod and Ichors Glaive. Following the Burning Scripture of War demo and the Kingsblood EP, released earlier this year, the duo delivers three new tracks here.
Attrition Phalanx opens without wasting any time. The guitars form a sparse, blazing wall of sound, while the drums drive the music forward like a battered but stubbornly advancing column. The strength of Ablazen Winds lies not in technical excess, but in repetition, rhythm and constant tension. Harrowing Gusts Through the Black Mountains sounds every bit as inhospitable as its title suggests. The track evokes images of black mountain peaks, with icy gusts sweeping away everything still left standing.
Ablazen Winds closes its side with Chevauchée. The title refers to the devastating mounted raids of the medieval period, and the music possesses the same sense of a merciless attack. Influences from Eastern European black metal, particularly Hate Forest and Astrofaes, clearly rise to the surface. Nevertheless, the approach remains austere and direct enough to avoid sounding like a simple imitation.
Niaisny then takes over, noticeably changing the character of the split. Where Ablazen Winds marches through the landscape, Niaisny remains behind among the dead. Almost nothing is known about the line-up of this Belarusian project. That anonymity suits the music perfectly: grey, distant and seemingly emerging from a world in which human beings are merely temporary shadows.
Pachavalny viecier, or ‘Funeral Wind’, opens the second side with a more expansive and melodic approach. The riffs are given more time to develop, while a clear sense of melancholy lies beneath the raw exterior. Biazdonny chram — ‘Bottomless Temple’ — subsequently pulls the listener deeper into an abandoned, almost spiritual darkness. The tempo does not need to remain constantly high to retain its sense of menace; it is precisely the repetition and restrained melodies that give this side its strength.
U samocie nočy, ‘In the Solitude of Night’, provides a fitting conclusion. The turmoil of battle from the first side has disappeared. What remains is silence, darkness and the realisation that nobody has survived the destruction. Niaisny sounds unmistakably Eastern European, with echoes of Walknut, Ygg and Hate Forest, yet possesses a distinct feeling for sombre melodies and desolate atmosphere.
The strength of Scarlet Graves Amidst the Ashen Ruins lies precisely in the contrast between its two sides. Ablazen Winds depicts the battle and destruction, while Niaisny appears to describe what remains afterwards. The Americans provide the fire; the Belarusians provide the ashes. As a result, this split does not feel like two randomly combined recordings, but like a single story with a clear beginning and ending.
With a total running time of just over 33 minutes, both projects receive sufficient space without allowing the release to become unnecessarily long. Scarlet Graves Amidst the Ashen Ruins is a strong meeting between martial aggression and Eastern European melancholy. Two different winds blow across the same devastated landscape, ultimately leaving behind nothing but cold, scarlet graves.
Nederlands:
Over een verwoest landschap waait een koude wind die het stof van ingestorte muren en naamloze graven met zich meedraagt. Er is niets meer over om voor te vechten, maar in de verte marcheert het laatste leger onverstoorbaar verder. Scarlet Graves Amidst the Ashen Ruins brengt het Amerikaanse Ablazen Winds en het anonieme Wit-Russische Niaisny samen op een split die volledig in het teken staat van oorlog, dood, verlatenheid en verval.
De cassette verscheen op 8 september 2026 via Blud Auk Tapes en bevat drie nummers van iedere band. Ablazen Winds vult de eerste kant met een kleine vijftien minuten aan krijgshaftige black metal. Niaisny krijgt op de tweede kant bijna negentien minuten om een kouder en melancholischer landschap neer te zetten. De twee projecten kiezen ieder een andere route, maar eindigen tussen dezelfde rokende ruïnes.
Ablazen Winds werd in 2023 opgericht en bestaat uit Necklace of Shadow op zang en gitaar en Incubare achter de drums. De muzikanten zijn eveneens actief bij onder meer Collier d’Ombre, Azelisassath, Garmsblod en Ichors Glaive. Na de demo Burning Scripture of War en de eerder dit jaar verschenen EP Kingsblood levert het duo hier drie nieuwe nummers af.
Attrition Phalanx opent zonder veel omwegen. De gitaren vormen een schrale, brandende geluidsmuur, terwijl de drums de muziek als een gehavende maar koppig voortmarcherende colonne vooruitduwen. De kracht van Ablazen Winds zit niet in technische uitspattingen, maar in herhaling, ritme en een voortdurende spanning. Harrowing Gusts Through the Black Mountains klinkt al even onherbergzaam als de titel doet vermoeden. Het nummer roept het beeld op van zwarte bergtoppen waarlangs ijzige windvlagen alles wegvagen wat nog overeind staat.
Met Chevauchée sluit Ablazen Winds zijn kant af. De titel verwijst naar de vernietigende rooftochten van middeleeuwse cavalerie en de muziek bezit inderdaad iets van een nietsontziende aanval. Invloeden uit de Oost-Europese black metal, met name Hate Forest en Astrofaes, liggen duidelijk aan de oppervlakte. Toch blijft de aanpak voldoende sober en direct om niet als een simpele kopie te klinken.
Daarna neemt Niaisny het over en verandert het karakter van de split merkbaar. Waar Ablazen Winds door het landschap marcheert, blijft Niaisny achter tussen de doden. Over de bezetting van dit Wit-Russische project is vrijwel niets bekend. Die anonimiteit past uitstekend bij de muziek: grijs, afstandelijk en afkomstig uit een wereld waarin mensen slechts tijdelijke schaduwen lijken.
Pachavalny viecier, oftewel ‘Begrafeniswind’, opent de tweede kant met een meer uitgesponnen en melodieuze benadering. De riffs krijgen langer de tijd om zich te ontwikkelen en onder de rauwe buitenlaag bevindt zich een duidelijke melancholie. Biazdonny chram — ‘Bodemloze tempel’ — trekt de luisteraar vervolgens verder een verlaten en bijna spirituele duisternis in. Het tempo hoeft niet voortdurend hoog te liggen om dreigend te blijven; juist de herhaling en sobere melodieën geven deze kant haar kracht.
U samocie nočy, ‘In de eenzaamheid van de nacht’, vormt een passende afsluiting. Het strijdgewoel van de eerste kant is verdwenen. Wat overblijft is stilte, duisternis en het besef dat niemand de verwoesting heeft overleefd. Niaisny klinkt onmiskenbaar Oost-Europees, met echo’s van Walknut, Ygg en Hate Forest, maar bezit een eigen gevoel voor sombere melodieën en verstilde atmosfeer.
De kracht van Scarlet Graves Amidst the Ashen Ruins ligt juist in het verschil tussen beide kanten. Ablazen Winds verbeeldt de strijd en vernietiging, terwijl Niaisny lijkt te beschrijven wat daarna achterblijft. De Amerikanen leveren de brand, de Wit-Russen de as. Daardoor voelt deze split niet als twee willekeurig samengevoegde opnames, maar als één verhaal met een duidelijk begin en einde.
Met een totale speelduur van ruim 33 minuten krijgen beide projecten voldoende ruimte zonder dat de plaat onnodig lang wordt. Scarlet Graves Amidst the Ashen Ruins is een sterke ontmoeting tussen krijgshaftige agressie en Oost-Europese melancholie. Twee verschillende winden waaien over hetzelfde verwoeste landschap en laten uiteindelijk alleen koude, scharlakenrode graven achter.
83/100
Blud Auk Tapes:
Website
Soundcloud