English
When Ivar Bjørnson and Grutle Kjellson formed Enslaved in 1991, they were part of Norway’s emerging black metal scene. On Vikingligr Veldi and Frost, the band was already shaping that sound into something of its own, drawing heavily on Norse stories and mythology. In the years that followed, psychedelic passages, progressive rock and unexpected turns found more and more room in the music. The sound changed, but the urge to follow their own path remained.
On Mið, Enslaved seem further from their roots than ever. Perhaps what they make today barely falls under black metal anymore, but this is Enslaved we are talking about: they were already colouring outside the lines in their early days. The new album is no disappointment either. Its title means ‘middle’ or ‘centre’, which suits a record that once again looks for the things connecting people to one another and to the world around them.
That search also took a different shape during the recording. Enslaved usually enter the studio with their ideas worked out, but much of Mið came together only after the band had begun recording. The brief ‘Non-Being’ opens the door, and ‘I Am Ice’ takes us straight into a world where old traditions meet the Enslaved of today. The voice of Sámi joik singer Johan Sara Jr. moves among the heavy rhythms and guitars, with the band’s other voices around him. The idea of connection becomes something you can actually hear.
On ‘Solar Will’, the band turns its gaze to the sun. It gives life, but it can also destroy everything beneath it. The song carries that tension into nature, mythology and the human mind, driven by forceful riffs and a pronounced rhythm. ‘Mountain’ then shows how easily Enslaved can change the mood: what begins quietly takes on far greater weight in its second half. They are two different paths through the same landscape.
‘Spirit Helper’ may be the clearest expression of the idea behind Mið. The song was built around a recording of a morning prayer by Kevin Kicking Woman, an elder of the Blackfeet Nation. Enslaved did not fit his voice into a song they had already written; they followed the rhythm of his prayer and built the music around it. His contribution therefore remains at the heart of the piece. It fits an album that repeatedly asks what can happen when people truly listen to one another.
After that remarkable centrepiece, ‘Parting’ has more than eight minutes to unfold. Beginning with piano, it grows without rushing towards the next destination. ‘Tales of Trees’ then draws our attention back to nature. Trees can grow and flourish, but they can also wither or burn. Grutle sees a reflection of the human mind in them: both need attention and care. Thoughts like these give the natural imagery on this album meaning beyond a beautiful view.
The closing ‘I Miðju’ brings us back to the centre. Not to the place where Enslaved began, but to where the band stands now, after thirty-five years of music and constant change. Mið shows why that evolution still works. Bjørnson, Kjellson and the rest of the band remain curious, keep searching and still know how to turn that search into a good record.
Nederlands:
Toen Ivar Bjørnson en Grutle Kjellson in 1991 Enslaved begonnen, stonden ze midden in de opkomende Noorse blackmetalscene. Met platen als Vikingligr Veldi en Frost kreeg hun muziek al snel een eigen richting, gevoed door Noordse verhalen en mythologie. Dat verleden bleef belangrijk, maar Enslaved is nooit lang op dezelfde plek blijven staan. Door de jaren heen kregen de nummers meer ruimte voor onverwachte wendingen, psychedelische klanken en progressieve rock, terwijl de scherpe kanten van hun beginjaren herkenbaar bleven.
Toen Ivar Bjørnson en Grutle Kjellson in 1991 Enslaved begonnen, stonden ze midden in de opkomende Noorse blackmetalscene. Op Vikingligr Veldi en Frost trok de band het geluid van die scene al naar zich toe, met Noordse verhalen en mythologie als belangrijke inspiratie. In de jaren daarna kwam er steeds meer ruimte voor psychedelische passages, progressieve rock en onverwachte wendingen. De muziek veranderde, maar de drang om een eigen weg te kiezen is al die tijd gebleven.
Op Mið lijkt Enslaved verder dan ooit van zijn roots verwijderd. Misschien valt wat de band tegenwoordig maakt nauwelijks nog onder black metal, maar we hebben het tenslotte over Enslaved: ook in de begindagen kleurden ze graag buiten de lijntjes. Het nieuwe album is dan ook geen teleurstelling geworden. De titel betekent ‘midden’ of ‘centrum’, en dat past bij een plaat waarop de band opnieuw zoekt naar wat mensen met elkaar en met de wereld om hen heen verbindt.
Die zoektocht kreeg ook tijdens de opnames een andere vorm. Waar Enslaved doorgaans met uitgewerkte ideeën de studio ingaat, ontstond een groot deel van Mið pas terwijl de bandleden al aan het opnemen waren. Het korte ‘Non-Being’ zet de deur open en met ‘I Am Ice’ stappen we meteen een wereld binnen waarin oude tradities en het huidige Enslaved elkaar vinden. De stem van Sámi joikzanger Johan Sara Jr. klinkt tussen de zware ritmes en gitaren, terwijl de andere stemmen eromheen bewegen. Zo krijgt het idee van verbinding direct een menselijke klank.
In ‘Solar Will’ richt de band zijn blik op de zon. Die geeft leven, maar bezit ook de kracht om alles te vernietigen. Het nummer trekt dat spanningsveld door naar de natuur, de mythologie en de mens zelf, gedragen door stevige riffs en een nadrukkelijk ritme. ‘Mountain’ laat vervolgens horen hoe gemakkelijk Enslaved van stemming kan veranderen: wat kalm begint, krijgt in de tweede helft een veel zwaarder gewicht. Het zijn twee verschillende routes door hetzelfde landschap.
‘Spirit Helper’ brengt de gedachte achter Mið misschien nog het duidelijkst naar voren. Het nummer is gebouwd rond een opgenomen ochtendgebed van Kevin Kicking Woman, een oudere van de Blackfeet Nation. Enslaved paste zijn stem niet in een bestaand nummer; de band volgde het ritme van zijn gebed en schreef de muziek eromheen. Daardoor blijft zijn bijdrage het hart van het stuk. Dat past bij een album dat steeds opnieuw vraagt wat er gebeurt wanneer mensen werkelijk naar elkaar luisteren.
Na dat bijzondere middelpunt krijgt ‘Parting’ ruim acht minuten om zich te ontvouwen. Vanuit de piano groeit het nummer verder, zonder haast om alweer bij de volgende bestemming te komen. ‘Tales of Trees’ brengt ons daarna terug naar de natuur. Bomen kunnen groeien en bloeien, maar ook verdorren of verbranden. Grutle ziet daarin een weerspiegeling van de menselijke geest: ook die heeft aandacht en zorg nodig. Zulke gedachten geven de natuurbeelden op deze plaat meer betekenis dan alleen een mooi uitzicht.
De afsluiter ‘I Miðju’ brengt ons terug naar het midden. Niet naar de plek waar Enslaved ooit begon, maar naar het punt waar de band nu staat, na vijfendertig jaar muziek en voortdurende verandering. Mið laat horen waarom die ontwikkeling blijft werken. Bjørnson, Kjellson en de rest van de band blijven nieuwsgierig, blijven zoeken en vinden daarbij nog altijd een manier om er een goede plaat van te maken.
81/100
Enslaved:
Bandcamp
Facebook
Instagram
Website
Nuclear Blast Records:
Bandcamp
Facebook
Instagram
Website