English:
Walg is now a well-established name in the Dutch black metal landscape. The Groningen-based band will release their new full-length VI on June 26. We at Merg & Been were able to listen to the record in advance and our curiosity was immediately sparked, and that was reason enough to sit down with Walg.
1. Hi Walg! Thanks for your time. For those who don’t know you yet: who are you, and what is the essence of Walg?
We are Walg, a melodic black metal band from Groningen, founded in 2021. Our lyrics are in Dutch and revolve around themes such as aversion, melancholy, the darker sides of human nature, and—on the new album—local history, folklore, and personal experiences. Our music is rooted in the melodic black metal of the 1990s, but we add our own modern twist, often branching out into other genres.
2. Musically, you combine atmospheric and symphonic black metal with occasional hints of folk, and you make heavy use of melody. Names like Emperor and Arcturus come to mind, yet Walg also sounds strikingly contemporary. What are your main sources of inspiration? And when did you feel: “this really sounds like Walg”?
From the second album II onwards, we felt we had truly found our own Walg sound. That’s why that album is very important to us, and we still occasionally use it as a reference point when evaluating new material.
Our inspiration comes from many directions, both conscious and unconscious (the latter plays a major role). Think of bands like Old Man’s Child, Borknagar, Dark Fortress, and Dimmu Borgir, but also influences from other genres such as classical music, folk, and various metal styles.
3. Since 2021, you’ve already released six albums—an impressive pace, especially in a genre where many bands struggle to maintain consistent quality. Yet Walg seems to grow stronger with every release. Where does this creative drive come from? Discipline, obsession, or does music simply keep emerging? And how do you safeguard quality?
Looking back, the pace has indeed been quite intense, haha. These days it’s a bit slower, mainly because we’ve become more critical of what we release and allow ourselves more space to experiment.
We started in 2021 as a kind of experiment, but because the collaboration clicked immediately and the musical direction felt fresh and inspiring for all of us, a strong creative flow emerged quickly. The COVID period also gave us the time and energy to fully dive into it, resulting in a huge amount of ideas.
Add to that the ease of home recording and our experience, and you get a workflow that allows us to remain fairly consistent and disciplined. At the same time, we safeguard quality by being more selective and only releasing material we fully stand behind.
4. You are also active in other bands and projects outside of black metal. What originally drew you to black metal? And do you feel part of that scene, or simply metalheads in general?
Walg is the first project for both of us that is truly focused on black metal. We’ve been listening to the genre since our teenage years, but had never seriously worked on it in terms of releases before this project. In that sense, we’re still relatively new within the black metal scene as musicians.
We primarily see ourselves as metalheads, but we definitely feel welcomed within the black metal world—albeit from our own angle. We might sit slightly outside the traditional framework, as melodic black metal forms our foundation, but we move freely beyond strict boundaries.
Whether it’s the black metal scene or the broader metal community: our experiences have been overwhelmingly positive. We’ve met many open and enthusiastic people, and we’re still amazed at how far our music has reached, especially considering it started as a runaway hobby.
5. Within Walg there seems to be a clear division of roles: Robert writes the music and provides additional clean vocals, Yorick handles the vocals. Is this division just as strict behind the scenes, or is songwriting more collaborative?
That division exists broadly, but it’s definitely not set in stone. We give each other plenty of room for input and adjustments, and that happens more and more. It’s important that we keep each other sharp throughout the process.
It regularly happens that songs are scrapped because they don’t feel right for one of us—or for both of us. Ultimately, we both need to fully stand behind the final result, both musically and lyrically.
This open and honest way of working keeps the division flexible and ensures we reach the best possible outcome together.
6. The songs are highly detailed: orchestral layers, strong dynamics, and careful arrangements. VI sometimes feels almost cinematic. How do your compositions usually come together?
It differs from track to track. Sometimes it starts with a riff, sometimes from another instrument, or even from a particular sound or feeling. Since our writing process is almost always improvisational, intuition plays the biggest role.
At a certain point you enter a flow and let yourself be carried by it until all the pieces naturally fall into place. After that, it’s mainly about finishing and moving on to the next idea.
We don’t work with a fixed method. In essence, we still approach it the same way we did at the beginning of Walg—only now we are far more critical and selective about what we develop and release.
7. Production-wise, VI sounds like a major step forward. How does your recording process work? How much is done at home versus in a studio? And why did you choose to outsource mixing and mastering this time?
Nowadays, home and studio basically blend together depending on the equipment and who is working on it. In our case, almost everything is done from home.
The process starts with Robert recording the music and building the foundation of a track. After that, the material goes to Yorick, who writes and records the vocals. From there, we send it back and forth in a kind of “ping-pong” process until we’re both satisfied.
Once the tracks are finished, all stems are sent to Merijn, who handles mixing and mastering. Even then, there’s still room for fine-tuning—we keep adjusting things until the final result feels completely right.
8. The lyrics often draw on Groningen folk tales and local folklore. What fascinates you about these stories? Did you grow up with them, or did you discover them later?
What fascinates us most about folklore is that it offers a glimpse into how people used to view the world. Behind many of these stories lie universal themes such as fear, loss, guilt, hope, and the unknown. While the settings are often local or historical, the emotions remain recognizable and relevant.
As for historical accuracy, we see folklore as a starting point rather than a constraint. We value preserving the essence and atmosphere of a story, but we also feel free to reinterpret it. We are not making historical reconstructions.
9. The lyrics of ‘Eenlonkster’ have a deeply personal and emotional background. Was it difficult to release a song like that?
The lyrics of ‘Eenlonkster’ were written by Robert’s father, who sadly passed away shortly after sharing the poem. He had written it—essentially a kind of fairy tale—with Walg in mind. That made it a natural choice to turn it into a song.
The lyrics and music ultimately fit together very naturally, making it a truly special track. It feels like a loving tribute and naturally adds extra emotional weight for us.
Because the foundation was already there and everything came together organically, it never felt difficult to release. It simply felt right as it is.
10. Live, you perform with a full lineup, while the albums are mainly created as a duo—using drum programming. Why does this approach work so well?
We’ve been working this way from the very beginning, and it suits us well. It allows us to develop ideas quickly and move forward without delay.
For the first album, during the COVID period, we did work with a drummer. It was a valuable experience, but in terms of planning and especially mixing, it slowed down the pace we wanted to maintain.
That’s why we returned to our duo workflow, as it simply fits better with how we write and produce music.
11. The album titles—I through VI—and the visual style clearly form a cohesive whole. It almost feels like a continuous cycle. Do you see it that way too?
Yes, that has indeed developed over time. While each album stands on its own, I through VI feel like different chapters to us. There is a clear thread running through the atmosphere, themes, and visual identity.
That cohesion goes beyond the visual side. Over the years, the albums have become increasingly introspective. We’ve gradually explored deeper emotional layers and personal themes, and that development runs like an invisible line through the discography.
Musically, it’s similar. The foundation of Walg has remained recognizable, but each album emphasizes different aspects and reflects where we were creatively and personally at that time.
As for whether this cycle will ever be broken: it might. We don’t feel the need to hold on to a concept for its own sake. If at some point a different form or direction better fits what we want to express, we’ll likely take that step. For now, though, it still feels like this story isn’t finished.
12. Your Pitfest show received an overwhelming response, and demand for more live shows seems high. Yet you deliberately choose to keep performances scarce. Why?
There is quite a lot involved in putting together a live show as a duo—session musicians, sound and lighting, rehearsals, backdrops, gear, merch. It all takes time, money, and energy alongside everyday life.
Combined with our desire to make each show well thought-out and special, we deliberately choose to keep performances exclusive.
That rarity is exactly what makes it so meaningful for us every time, turning each show into a more intense and valuable experience.
13. What can we expect from Walg in the near future?
On June 18, we will release the track ‘Eenlonkster’, one week before the release of our sixth album VI. To mark the occasion, we’ll be doing an exclusive release show at Vera Groningen.
Later this year, we also have one exclusive festival appearance planned at Samhain Festival in Maastricht on October 25 and 26. We’re really looking forward to that.
Beyond that, we’re keeping things open—we’ll see what comes our way.
Nederlands:
Walg is inmiddels een bekende naam in het Nederlandse black metal landschap. De Groningse band brengt op 26 juni hun nieuwe langspeler VI uit. Wij van Merg & Been mochten de plaat alvast beluisteren en onze nieuwsgierigheid was direct gewekt, en dat was reden genoeg om Walg eens aan de tand te voelen.
1. Dag Walg! Dank voor jullie tijd. Voor de mensen die jullie nog niet kennen: wie zijn jullie, en wat is de kern van Walg?
Wij zijn Walg, een melodieuze black metal band uit Groningen, opgericht in 2021. Onze teksten zijn in het Nederlands en draaien om thema’s als afkeer, melancholie, de donkere kanten van de mens en met het nieuwe album lokale geschiedenis, volksvertellingen en persoonlijke ervaringen. Onze muziek is geworteld in de melodische black metal van de jaren ’90, maar we geven daar onze eigen, moderne draai aan waarbij we regelmatig uitstapjes maken naar andere genres.
2. Muzikaal combineren jullie atmosferische en symfonische black metal met soms een knipoog naar folk, en jullie maken veel gebruik van melodie. Namen van 90’s grootheden als Emperor en Arcturus schieten door mijn hoofd, maar Walg klinkt tegelijk opvallend eigentijds. Wie of wat zijn voor jullie belangrijke inspiratiebronnen? En wanneer hadden jullie het gevoel: “dit klinkt écht als Walg”?
Vanaf het tweede album II hadden we het gevoel dat we echt ons eigen Walg-geluid te pakken hadden. Daarom is dat album voor ons erg belangrijk en gebruiken we het nog steeds af en toe als referentie bij het beoordelen van nieuw materiaal.
Onze inspiratie komt uit verschillende hoeken, zowel bewust als onbewust (dat laatste speelt een grote rol). Denk aan bands als Old Man’s Child, Borknagar, Dark Fortress en Dimmu Borgir, maar ook invloeden uit andere genres zoals klassieke muziek, folk en diverse stromingen binnen metal.
3. Sinds 2021 hebben jullie al zes albums uitgebracht – een enorm tempo, zeker binnen een genre waar veel bands moeite hebben om kwaliteit consistent te houden. Toch lijkt Walg met elke release sterker te worden. Waar komt die creatieve drang vandaan? Is dat pure discipline, obsessie, of ontstaat er simpelweg constant nieuwe muziek? En hoe bewaken jullie de kwaliteit?
Als we erop terugkijken gaat het tempo inderdaad behoorlijk hard haha. Inmiddels ligt dat iets lager, vooral omdat we kritischer zijn geworden op wat we uitbrengen en onszelf meer ruimte gunnen om te experimenteren.
We zijn in 2021 begonnen als een soort experiment, maar doordat de samenwerking meteen goed klikte en de muzikale richting voor ons allemaal nieuw en inspirerend was, ontstond er al snel een sterke creatieve flow. De coronaperiode gaf ons bovendien de tijd en energie om daar volledig op in te duiken, wat resulteerde in een enorme hoeveelheid ideeën.
Tel daar het gemak van thuis opnemen en onze ervaring bij op, en je krijgt een werkwijze waarin we vrij consistent en gedisciplineerd kunnen blijven produceren. Tegelijkertijd bewaken we de kwaliteit door selectiever te zijn en alleen materiaal uit te brengen waar we echt achter staan.
4. Jullie zijn ook actief in andere bands en projecten, ook buiten het blackmetal-domein. Wat trok jullie oorspronkelijk aan in black metal? En voelen jullie je onderdeel van die scene, of voelen jullie je metalheads in algemene zin?
Walg is voor ons allebei het eerste project dat echt op black metal is gericht. We luisteren al sinds onze tienerjaren naar het genre, maar hadden er tot dit project nooit serieus iets mee gedaan in de vorm van eigen releases. In die zin zijn we als muzikanten nog relatief nieuw binnen de black metal scene.
We voelen ons in de eerste plaats gewoon metalheads, maar ervaren tegelijkertijd zeker dat we welkom zijn binnen de black metal wereld — al is dat vanuit onze eigen invalshoek. We zitten misschien een beetje in een aparte hoek, omdat melodieuze black metal voor ons de basis vormt, maar we daar vrij omheen bewegen en niet strikt binnen de lijntjes kleuren.
Of het nu gaat om de black metal scene of de bredere metal community: onze ervaringen zijn eigenlijk alleen maar positief. We hebben vooral veel open en enthousiaste mensen ontmoet en blijven ons erover verbazen hoe ver onze muziek inmiddels reikt, zeker voor wat ooit begon als een uit de hand gelopen hobby.
5. Binnen Walg lijkt er een duidelijke taakverdeling te zijn: Robert schrijft de muziek en verzorgt additionele cleane vocalen, Yorick neemt de vocals voor zijn rekening. Is ‘achter de schermen’ deze verdeling ook zo scherp of is er sprake van het gezamenlijk schrijven van de muziek en/of teksten?
Die taakverdeling is er in grote lijnen inderdaad, maar het is zeker niet in beton gegoten. We geven elkaar volop ruimte voor input en aanpassingen, en dat gebeurt ook steeds vaker. Het is belangrijk dat we elkaar scherp houden in het proces.
Het komt dan ook geregeld voor dat nummers alsnog sneuvelen, simpelweg omdat het voor één van ons, of voor ons allebei, niet helemaal goed voelt. Uiteindelijk moeten we allebei volledig achter het eindresultaat staan, zowel muzikaal als tekstueel. Juist die open en eerlijke manier van samenwerken zorgt ervoor dat de verdeling flexibel blijft en dat we samen tot het beste resultaat komen.
6. De nummers zitten vol detail: orkestrale lagen, sterke dynamiek en veel aandacht voor arrangement. Daardoor voelt VI soms bijna filmisch aan. Hoe ontstaan die composities doorgaans? Beginnen nummers vanuit riffs, sfeer, een melodie, of juist vanuit het symfonische aspect?
Dat verschilt eigenlijk per nummer. Soms ontstaat iets vanuit een riff, soms vanaf een ander instrument en soms juist vanuit een bepaald geluid of gevoel. Omdat het schrijfproces vrijwel altijd improviserend is, speelt intuïtie daarin de grootste rol.
Op een gegeven moment kom je in een bepaalde flow terecht en laat je je daar volledig in meevoeren, totdat alle puzzelstukjes vanzelf op hun plek vallen. Daarna is het vooral een kwestie van afronden en doorgaan naar het volgende idee.
We werken daarbij niet volgens een vaste methode. Eigenlijk doen we het nog steeds zoals in het begin van Walg, alleen zijn we door de jaren heen wel een stuk kritischer en selectiever geworden in wat we uiteindelijk uitwerken en uitbrengen.
7. Productioneel klinkt VI als een grote stap vooruit. Hoe werkt het opnameproces bij Walg precies? Hoeveel gebeurt thuis, hoeveel in een studio? En wat maakte dat jullie deze keer kozen om mix en mastering uit te besteden?
Tegenwoordig lopen thuis en studio eigenlijk in elkaar over, afhankelijk van de apparatuur en wie ermee bezig is. In ons geval gebeurt vrijwel alles ook vanuit huis.
Het proces begint bij Robert, die de muziek opneemt en de basis van een nummer uitwerkt. Daarna gaat het materiaal naar Yorick, die de vocals schrijft en opneemt. Vervolgens sturen we het heen en weer en bouwen we verder via dat ‘ping-pong’ proces, tot we allebei tevreden zijn met het geheel.
Als de tracks af zijn, gaan alle sporen naar Merijn, die de mix en mastering verzorgt. Ook daarna blijft er ruimte voor finetuning: we schuiven nog wat heen en weer tot het eindresultaat helemaal goed voelt voor ons.
8. De teksten grijpen vaak terug op Groningse volksvertellingen en lokale folklore. Wat fascineert jullie zo in die verhalen? Zijn dat vertellingen waar jullie mee zijn opgegroeid, of zijn jullie daar later bewust ingedoken? En in hoeverre willen jullie die verhalen historisch trouw houden, versus er een eigen interpretatie aan geven?
Wat ons vooral fascineert aan volksverhalen en folklore is dat ze een inkijk geven in hoe mensen vroeger naar de wereld keken. Achter veel van die verhalen schuilen universele thema’s zoals angst, verlies, schuld, hoop en het onbekende. Hoewel de setting vaak lokaal of historisch is, zijn de emoties erachter nog steeds herkenbaar en actueel.
Wat historische trouw betreft, zien we folklore vooral als een vertrekpunt en niet als een beperking. We vinden het belangrijk om de essentie en de sfeer van een verhaal te respecteren, maar voelen tegelijkertijd de vrijheid om er een eigen interpretatie aan te geven. Uiteindelijk maken we geen historische reconstructies.
9. De tekst van ‘Eenlonkster’ heeft een bijzonder persoonlijke en emotionele achtergrond. Was het moeilijk om dat nummer op die manier naar buiten te brengen? En verandert zo’n persoonlijke lading ook hoe je zelf naar een nummer blijft luisteren?
De tekst van ‘Eenlonkster’ is geschreven door de vader van Robert, die helaas kort na het delen van het gedicht is overleden. Hij had het gedicht – eigenlijk een soort sprookje – met Walg in gedachten geschreven. Daardoor was het een vrij vanzelfsprekende keuze om het te gebruiken voor een nummer.
Tekst en muziek sloten uiteindelijk heel mooi op elkaar aan, waardoor het echt een bijzonder lied is geworden. Het voelt als een liefdevolle knipoog en geeft het nummer voor ons vanzelfsprekend extra lading.
Omdat die basis er al lag en het zo organisch samenkwam, voelde het niet als iets dat moeilijk naar buiten te brengen was, maar juist als iets dat klopt zoals het is.
10. Live spelen jullie met een volledige line-up, terwijl de albums grotendeels als duo – met drumcomputer – worden opgebouwd. Waarom werkt die aanpak voor jullie zo goed? En hebben jullie ooit overwogen om ook als volledige live-line-up een album op te nemen?
Sinds het begin werken we al volgens deze manier van thuis produceren, en dat bevalt ons goed. Het stelt ons in staat om ideeën snel uit te werken en direct door te pakken.
Tijdens het eerste album, midden in de coronaperiode, hebben we wel met een drummer gewerkt. Dat was een leuke en waardevolle ervaring, maar qua planning en vooral mixtechnisch werkte het toch remmend op het tempo waarin we wilden en konden werken. Daarom zijn we weer volledig teruggegaan naar onze eigen workflow als duo, omdat dat simpelweg beter aansluit bij hoe wij muziek schrijven en produceren.
11. De albumtitels — I tot en met VI — en de visuele stijl vormen duidelijk één geheel. Het voelt bijna alsof jullie bezig zijn aan één doorlopende cyclus. Zien jullie dat zelf ook zo? En zit er behalve de artwork- en titelkeuze nog een diepere thematische of muzikale samenhang tussen de albums? Komt er een moment dat de cyclus wordt verbroken en jullie een andere weg inslaan met Walg?
Dit is inderdaad wel ontstaan gaandeweg. Hoewel elk album op zichzelf staat, voelen I tot en met VI voor ons als verschillende hoofdstukken. Er zit een duidelijke rode draad in de sfeer, thematiek en uitstraling van de platen.
Die samenhang gaat voor ons echter verder dan alleen de visuele kant. Door de jaren heen zijn de albums steeds meer naar binnen gekeerd geraakt. We zijn gaandeweg diepere emotionele lagen, introspectie en persoonlijke thema’s gaan verkennen. Die ontwikkeling loopt als een onzichtbare lijn door de hele discografie heen en wordt met elke plaat iets verder uitgediept.
Muzikaal geldt iets vergelijkbaars. De basis van Walg is altijd herkenbaar gebleven, maar iedere plaat legt andere accenten en weerspiegelt waar we ons op dat moment creatief en persoonlijk bevonden. Daardoor voelt elk album als een logisch vervolg op het vorige, zonder dat we bewust een format volgen.
Of die cyclus ooit wordt doorbroken? Dat zou zomaar kunnen. We voelen geen behoefte om vast te houden aan een concept puur omdat het er al is. Als er een moment komt waarop een andere vorm, thematiek of muzikale richting beter past bij wat we willen vertellen, dan zullen we die stap waarschijnlijk ook zetten. Maar voorlopig voelt het nog alsof dit verhaal niet volledig verteld is.
12. De reacties op jullie show op Pitfest waren overweldigend, en de vraag naar meer live optredens lijkt groot. Toch kiezen jullie bewust voor schaarse en exclusieve shows. Waarom? En hoe was het om muziek die vooral in de studio ontstaat ineens fysiek en collectief live te ervaren?
Er komt behoorlijk wat kijken bij het realiseren van een live-optreden als duo. Denk aan het regelen van sessiemuzikanten, geluid en licht, repetities, backdrops, gear en merch. Dat vraagt allemaal tijd, geld en energie naast het gewone leven en alle verplichtingen die daarbij komen kijken.
In combinatie met onze wens om telkens een sterke, goed doordachte show neer te zetten en het voor onszelf speciaal te houden, maakt dat we bewust kiezen voor exclusieve shows.
Juist die zeldzaamheid maakt het voor ons extra bijzonder om te doen, en zorgt ervoor dat het elke keer weer een intense en waardevolle ervaring blijft.
13. Wat kunnen we de komende tijd van Walg verwachten?
Op 18 juni brengen we het nummer ‘Eenlonkster’ uit, een week voor de release van ons zesde album ‘IV’. Ter gelegenheid daarvan geven we een exclusieve release show in Vera Groningen.
Verder staat er dit jaar nog één exclusieve festival show gepland: op Samhain Festival in Maastricht, op 25 en 26 oktober. Daar hebben we erg veel zin in. Voor de rest laten we het nog even open, we zien wel wat er op ons pad komt!