English:
Thirty years of existence and only now arriving at a third full-length album: Martyrium has never been in much of a hurry. Formed in 1996 in Maasbree, Limburg, the band disappeared completely between 2002 and 2014 and has released new material only sporadically since its return. Six years after Abandon Hope, album number three finally arrives in the shape of Malevolent, this time released through Apostasy Records.
It quickly becomes clear that Martyrium has paid little attention to changing trends over the years. Malevolent stands firmly within Black/Thrash Metal, with substantial Death Metal influences regularly forcing their way into the music. The result is a sound that is aggressive and direct, yet carries enough weight to avoid relying on speed alone.
Purification Through Fire immediately makes the band’s priorities clear. Riffs remain at the centre of everything, with Martyrium moving comfortably between rapid attacks and heavier, more dragging passages. Tracks such as Realm of Madness and Destiny of Desolation make no attempt to complicate matters unnecessarily. The songs are tightly constructed, get to the point quickly and contain enough changes in tempo to prevent the constant aggression from becoming monotonous.
The Death Metal influences play an important role in this. They add considerable weight to the guitars and regularly make Malevolent sound far more massive than the Black/Thrash label alone might suggest. The production complements this approach perfectly: powerful and clear enough to allow the riffs to do their work, yet thankfully without polishing away all the sharper edges.
What particularly works in Martyrium’s favour is that there is never any sense of a band with three decades behind it desperately trying to appeal to a younger generation. Beware of the Necromancer, the title track and March of the Wicked One sound as though they were created with exactly the same conviction with which Martyrium started out. There is no attempt at modernisation simply for the sake of it, just confidence in riffs, aggression and a healthy dose of darkness.
With eleven tracks and a running time of almost forty minutes, Malevolent also has just enough meat on its bones. The closing Desert of Chaos, at over five minutes, is the longest track and provides a fitting conclusion to an album that remains remarkably consistent throughout.
Three albums in thirty years is hardly an impressive rate of productivity, but perhaps that is part of Martyrium’s charm. Malevolent does not sound like the work of a band with something to prove or one desperately trying to remain relevant. It sounds like four Limburgers who, after three decades, still know exactly what kind of Metal they want to play and see absolutely no reason to change it. And why should they?
Nederlands:
Dertig jaar bestaan en pas toe zijn aan het derde volledige album: haast heeft Martyrium nooit gehad. De band uit het Limburgse Maasbree werd opgericht in 1996, verdween tussen 2002 en 2014 zelfs volledig van het toneel en bracht sinds de terugkeer slechts mondjesmaat nieuw materiaal uit. Zes jaar na Abandon Hope ligt met Malevolent eindelijk album nummer drie voor ons, ditmaal uitgebracht via Apostasy Records.
Dat Martyrium zich in al die jaren weinig heeft aangetrokken van veranderende trends, wordt al snel duidelijk. Malevolent staat stevig met beide benen in de Black/Thrash Metal, waarbij regelmatig stevige Death Metal-invloeden door de muziek heen breken. Het levert een geluid op dat agressief en direct is, maar tegelijkertijd voldoende gewicht bezit om niet uitsluitend van snelheid afhankelijk te zijn.
Met Purification Through Fire wordt meteen duidelijk waar de prioriteiten liggen. Riffs staan centraal en Martyrium schakelt gemakkelijk tussen snelle aanvallen en zwaardere, meer slepende passages. Ook op nummers als Realm of Madness en Destiny of Desolation wordt niet geprobeerd de muziek onnodig ingewikkeld te maken. De nummers zijn compact opgebouwd, komen snel ter zake en bevatten voldoende tempowisselingen om te voorkomen dat de voortdurende agressie eentonig wordt.
De Death Metal-invloeden spelen daarbij een belangrijke rol. Ze geven de gitaren meer zwaarte en zorgen ervoor dat Malevolent regelmatig aanzienlijk massiever klinkt dan je op basis van het Black/Thrash-etiket zou verwachten. De productie sluit daar uitstekend op aan: krachtig en helder genoeg om de riffs hun werk te laten doen, maar gelukkig zonder de scherpe randjes volledig weg te poetsen.
Wat vooral voor Martyrium spreekt, is dat nergens de indruk ontstaat dat een band die inmiddels drie decennia bestaat krampachtig probeert aansluiting te vinden bij een jongere generatie. Beware of the Necromancer, het titelnummer en March of the Wicked One klinken alsof ze gemaakt zijn vanuit precies dezelfde overtuiging waarmee Martyrium ooit begonnen is. Geen modernisering omwille van modernisering, maar gewoon vertrouwen op riffs, agressie en een gezonde hoeveelheid duisternis.
Met elf nummers en bijna veertig minuten heeft Malevolent bovendien precies genoeg vlees op de botten. Het afsluitende Desert of Chaos is met ruim vijf minuten het langste nummer en vormt een passend slot van een plaat die gedurende de hele speelduur opvallend consequent blijft.
Drie albums in dertig jaar is bepaald geen indrukwekkend productietempo, maar misschien is dat bij Martyrium juist onderdeel van de charme. Malevolent klinkt niet als een band die iets te bewijzen heeft of koste wat kost relevant wil blijven. Het klinkt als vier Limburgers die na drie decennia nog altijd precies weten welke Metal ze willen spelen en daar geen enkele reden in zien om iets aan te veranderen. En waarom zouden ze?
85/100
Martyrium:
Bandcamp
Facebook
Instagram
Apostasy Records:
Bandcamp
Facebook
Instagram
Homepage