English:
Krallice was formed in New York in 2007 and has since developed into one of the most distinctive names within American Black Metal. With Scour Order, the band now presents its sixteenth full-length album. The record was written for a performance at Roadburn 2026 and was released later that year through Profound Lore Records. That origin is clearly reflected in its structure: long compositions, a strong sense of cohesion and very little room for straightforward songwriting.
The foundation of Krallice remains Black Metal, but for years the band has incorporated progressive, avant-garde and highly technical elements into its sound. Scour Order is no exception. There is constantly a lot happening at once. Guitars move past each other in different layers, rhythms shift regularly and the drums rarely follow the most obvious path.
Still, this is not an album that exists only to impress on a technical level. Of course, an absurd amount is happening at any given moment, and at times it almost feels as if all four musicians are moving in different directions. Somehow, however, everything still comes together. That may well be one of the band’s greatest strengths: creating chaos without ever truly losing control.
Agonal Shining immediately sets the tone. It is not an easy entry point, but a composition in which you first have to find your bearings. Things hardly become more accessible after that. Kill the Guardian and Unceasing Path keep shifting, changing and expanding, while the guitar parts wind around each other in increasingly complex patterns. At times sharp and aggressive, at others strangely floating and distant.
That is also why Scour Order is not an album you simply put on in the background. There is far too much going on for that. Anyone looking for an obvious chorus after three minutes will probably be better off elsewhere. Krallice expects the listener to follow their own internal logic, however impenetrable that logic may sometimes seem.
The second half of the album becomes even larger in scope. Her Green Arms builds tension without rushing, while the closing title track takes more than thirteen minutes to bring everything together. Technical guitar work, hectic rhythms, longer atmospheric passages and that typical Krallice atmosphere in which beauty and discomfort constantly exist side by side all meet here.
The production plays an important role in making this work. Everything is clear enough to follow the different layers, yet fortunately never so clinical that the album loses its character. The drums in particular retain a remarkably natural sound, despite how complex the playing often is.
Scour Order is not an easy album, nor does it ever pretend to be one. It demands effort from the listener and will probably require several spins before everything starts to fall into place. At times it is impressive, at times exhausting, and every now and then you may find yourself wondering what exactly you are listening to.
But that is also part of its appeal.
Krallice does not make music designed to remain comfortably in the background. Scour Order pulls you into its own world for over an hour and leaves it up to you whether you want to keep following.
Nederlands:
Krallice werd in 2007 opgericht in New York en heeft zich in de jaren daarna ontwikkeld tot een van de meest eigenzinnige namen binnen de Amerikaanse Black Metal. Met Scour Order presenteert de band inmiddels zijn zestiende volledige album. De plaat werd geschreven voor een uitvoering tijdens Roadburn 2026 en verscheen later dat jaar via Profound Lore Records. Die oorsprong is duidelijk terug te horen in de opbouw: lange composities, veel onderlinge samenhang en nauwelijks ruimte voor eenvoudige structuren.
De basis van Krallice blijft Black Metal, maar de band verwerkt daar al jaren progressieve, avant-gardistische en technische elementen in. Ook op Scour Order gebeurt er voortdurend veel tegelijk. Gitaren bewegen in verschillende lagen langs elkaar heen, ritmes verschuiven regelmatig en de drums volgen zelden de meest voor de hand liggende route.
Toch is dit geen plaat die alleen maar technisch wil imponeren. Natuurlijk gebeurt er absurd veel tegelijk en op sommige momenten lijkt het alsof alle vier de muzikanten een andere richting op willen, maar vreemd genoeg valt het uiteindelijk toch samen. Dat is misschien wel de grootste kracht van deze band: chaos creëren zonder daadwerkelijk de controle kwijt te raken.
Agonal Shining zet meteen de toon. Geen makkelijke binnenkomer, maar een compositie waarin je eerst even je weg moet zoeken. Daarna wordt het nauwelijks eenvoudiger. Kill the Guardian en Unceasing Path blijven draaien, veranderen en uitbreiden, terwijl de gitaarpartijen zich als draden om elkaar heen wikkelen. Soms scherp en bijna agressief, dan weer vreemd zwevend en afstandelijk.
Juist daardoor is Scour Order ook geen plaat die je even tussendoor opzet. Daarvoor zit er simpelweg te veel in. Wie na drie minuten al behoefte heeft aan een herkenbaar refrein kan beter ergens anders zoeken. Krallice verwacht dat je meegaat in hun logica, hoe ondoorgrondelijk die soms ook lijkt.
De tweede helft van het album wordt alleen maar groter. Her Green Arms bouwt spanning op zonder haast te maken en de afsluitende titeltrack trekt daar vervolgens ruim dertien minuten voor uit. Daar komt alles samen: technisch gitaarwerk, hectische ritmes, langere atmosferische passages en die typische Krallice-sfeer waarin schoonheid en ongemak voortdurend naast elkaar bestaan.
De productie helpt daar enorm bij. Alles klinkt helder genoeg om de verschillende lagen te kunnen volgen, maar gelukkig nergens zo klinisch dat de plaat zijn karakter verliest. Vooral de drums blijven opvallend natuurlijk klinken, ondanks hoe ingewikkeld de partijen soms zijn.
Scour Order is geen eenvoudige plaat en probeert dat ook nergens te zijn. Het is een album waar je moeite voor moet doen en waarschijnlijk meerdere luisterbeurten voor nodig hebt voordat alles enigszins op zijn plaats valt. Soms is het indrukwekkend, soms vermoeiend en af en toe vraag je je af wat je in hemelsnaam aan het beluisteren bent.
Maar juist daar zit de charme.
Krallice maakt geen muziek die netjes op de achtergrond blijft staan. Scour Order trekt je een uur lang een doolhof in en laat het vervolgens aan jou over of je de uitgang nog wilt vinden.
78/100