English:
Ch’ahom is no stranger to Merg & Been. The German band caught our attention before with their filthy and oppressive mixture of Black and Death Metal. What makes them particularly interesting is their fascination with pre-Columbian cultures and mythology. While many European Black and Death Metal bands tend to search for inspiration somewhat closer to home, Ch’ahom dives into a world strongly reminiscent of the Maya and other ancient civilizations from Central and South America. On Anthropic Rites of Sublimation, this unusual approach once again forms an important part of the band’s identity. Their second full-length, released through 20 Buck Spin, contains only five tracks and runs for less than half an hour, but as we already know from Ch’ahom, quite a lot can happen within that limited amount of time.
From Cult of Xaman onwards, very little time is wasted. The guitars twist and scrape against each other, the drums push the music relentlessly forward and the vocals seem to emerge from somewhere deep within the guts of the whole thing. It sounds chaotic, but never random. Beneath that initial layer of violence lies a surprising amount of structure. Riffs disappear, return in altered forms and are constantly disrupted by small rhythmic shifts.
That also makes Ch’ahom difficult to squeeze into a single box. The foundation is clearly Black and Death Metal, but the band seems to use both genres primarily as raw material for something of its own. Reign of Nohol and Priests of Lik’in can be absolutely merciless, while elsewhere the tempo drops and the music takes on an almost ritualistic character. It is precisely during these moments that the atmosphere emerges which separates Ch’ahom from the countless cavernous Black/Death releases out there.
That ritualistic element fits the concept perfectly. Anthropic Rites of Sublimation takes place in a world created by Ch’ahom around an enormous cenote, an abyss exerting an irresistible attraction upon the people living around it. Different civilizations attempt to control their urge towards destruction through religion, sacrifice and ritual. It may sound rather complicated on paper, but you do not need to understand every detail of the story to feel its oppressive nature within the music.
The production contributes greatly to this atmosphere. Ch’ahom recorded and mixed the album themselves, with Dan Lowndes taking care of the mastering. Thankfully, nobody has tried to polish away its sharp edges. The music remains filthy and massive, yet clear enough to hear just how much is happening beneath the surface. The guitars in particular regularly create an uncomfortable feeling, with riffs seemingly crawling over one another rather than neatly existing side by side.
With Chosen of Chik’in, things open up a little further before the almost eleven-minute Insemination is given all the space it needs to close the album. Here, pretty much everything Ch’ahom attempts throughout the record comes together. Aggression, dissonance, rhythm and an almost ceremonial atmosphere are stretched out across the track without making it feel long simply for the sake of being long.
At less than twenty-nine minutes, Anthropic Rites of Sublimation is not a lengthy album. In this case, that works in Ch’ahom’s favour. The music is so dense and restless that an hour of this would probably become exhausting. Instead, the relatively compact running time keeps the tension intact, while repeated listens reveal details that previously disappeared somewhere inside the chaos.
Ch’ahom once again refuses to take the easy route. Anthropic Rites of Sublimation is filthy, violent and at times deliberately difficult, but behind all that chaos lies considerably more than a simple wall of noise. The unusual pre-Columbian concept, twisting compositions and suffocating production fit together extremely well. A killer record that refuses to reveal everything on the first listen and becomes all the more compelling because of it. Ch’ahom once again shows that they have managed to carve out a very distinctive place of their own within Black/Death Metal.
Nederlands:
Ch’ahom is geen onbekende meer voor Merg & Been. De Duitse band wist eerder al onze aandacht te trekken met hun smerige en beklemmende mengeling van Black en Death Metal. Opvallend is daarbij hun fascinatie voor precolumbiaanse culturen en mythologie. Waar veel Europese Black en Death Metal zijn inspiratie dichter bij huis zoekt, duikt Ch’ahom in een wereld die sterk doet denken aan die van de Maya’s en andere oude beschavingen uit Midden- en Zuid-Amerika. Ook op Anthropic Rites of Sublimation vormt die bijzondere invalshoek weer een belangrijk onderdeel van de identiteit van de band. Met dit tweede volledige album, uitgebracht via 20 Buck Spin, krijgen we vijf nummers en nog geen half uur muziek voorgeschoteld, maar zoals we inmiddels van Ch’ahom weten kan er in die beperkte speelduur behoorlijk veel gebeuren.
Vanaf Cult of Xaman wordt er weinig tijd verspild. De gitaren wringen en schuren langs elkaar, de drums jagen de muziek vooruit en de vocalen lijken ergens diep uit de ingewanden van het geheel te komen. Het klinkt chaotisch, maar niet willekeurig. Onder die eerste laag van geweld zit behoorlijk wat structuur verstopt. Riffs verdwijnen, keren in een andere vorm terug en worden voortdurend onderbroken door kleine ritmische verschuivingen.
Dat maakt Ch’ahom ook moeilijk in één hokje te stoppen. De basis bestaat duidelijk uit Black en Death Metal, maar de band gebruikt beide genres vooral als grondstof voor iets eigens. Reign of Nohol en Priests of Lik’in kunnen genadeloos uithalen, terwijl op andere momenten het tempo wordt teruggenomen en de muziek een bijna ritueel karakter krijgt. Juist daar ontstaat de sfeer die deze plaat onderscheidt van de zoveelste cavernous Black/Death-release.
Dat rituele element past uitstekend bij het concept. Anthropic Rites of Sublimation speelt zich af in een door Ch’ahom gecreëerde wereld rond een gigantische cenote, een afgrond die een onweerstaanbare aantrekkingskracht uitoefent op de mensen die eromheen leven. Verschillende beschavingen proberen die drang tot vernietiging te beheersen door middel van religie, offers en rituelen. Het klinkt op papier behoorlijk ingewikkeld, maar je hoeft het volledige verhaal niet te kennen om de beklemming ervan in de muziek terug te horen.
Ook de productie helpt daarbij. Ch’ahom heeft de plaat zelf opgenomen en gemixt, waarna Dan Lowndes de mastering verzorgde. Gelukkig is daarbij niet geprobeerd alle scherpe randjes weg te poetsen. De muziek blijft smerig en massief klinken, maar is helder genoeg om te horen hoeveel er onder de oppervlakte gebeurt. Vooral de gitaren zorgen regelmatig voor een ongemakkelijk gevoel; riffs lijken soms meer over elkaar heen te kruipen dan netjes naast elkaar te staan.
Met Chosen of Chik’in wordt het geheel nog wat verder opengetrokken, waarna het bijna elf minuten durende Insemination als afsluiter alle ruimte krijgt. Hier komt eigenlijk alles samen wat Ch’ahom op deze plaat probeert te doen. Agressie, dissonantie, ritme en een bijna ceremonieel gevoel worden uitgesmeerd zonder dat het nummer simpelweg langer aanvoelt omwille van de speelduur.
Met nog geen negenentwintig minuten is Anthropic Rites of Sublimation geen lange plaat. In dit geval werkt dat eerder in het voordeel van Ch’ahom. De muziek is zo dicht en onrustig dat een uur hiervan waarschijnlijk te veel zou zijn geweest. Nu blijft het compact genoeg om de spanning vast te houden, terwijl er bij iedere volgende luisterbeurt weer details naar boven komen die eerder in de chaos verdwenen.
Ch’ahom kiest opnieuw niet voor de makkelijke weg. Anthropic Rites of Sublimation is smerig, gewelddadig en bij vlagen behoorlijk ontoegankelijk, maar achter die chaos zit veel meer dan alleen een muur van lawaai. Het bijzondere precolumbiaanse concept, de kronkelende composities en de verstikkende productie grijpen uitstekend in elkaar. Een vette plaat die zich niet bij de eerste luisterbeurt volledig prijsgeeft en juist daardoor blijft trekken. Ch’ahom laat opnieuw horen dat ze binnen de Black/Death Metal een behoorlijk eigen plek hebben weten te creëren.
85/100
Links:
Ch’ahom:
Bandcamp
20 Buck Spin:
Ch’ahom / 20 Buck Spin
Bandcamp