English:
Polish band Bezkres from Zielona Góra consists of Aroslav on drums and Tytan on vocals, guitar and bass. Following Odwieczny zew agresji from 2025, the duo returns in 2026 with Naturalna nietolerancja, a nine-track album built around raw production, repetitive riffs and a clear preference for mid-tempo passages.
The production is kept dry and stripped-down. The guitars cut sharply through the mix, the drums sound direct and the bass remains surprisingly audible. The latter gives the songs additional weight, especially when the band slows things down and allows the riffs to stretch out. Bezkres does not need layers of sound or technical tricks to make its point.
Many of the songs are built around relatively simple riff patterns that are deliberately repeated for extended periods. This works particularly well because the band varies enough in tempo and intensity. Slower, dragging sections alternate with more aggressive outbursts, giving the album enough movement despite its restrained approach.
At certain moments, influences from older Polish black metal can clearly be heard, particularly in the way riffs and atmosphere are given priority over technical complexity. There is also a certain Scandinavian directness in some passages. Bezkres mainly uses these influences as a foundation, however, while keeping the execution distinctly their own.
Tytan’s vocals fit the music well. His voice is sharp, abrasive and hostile without becoming overly theatrical. This keeps the focus firmly on the riffs and the overall atmosphere of the songs. The occasional keyboards are also used functionally and never dominate the music.
The title track Naturalna nietolerancja is a good example of the band’s approach. The song revolves around a simple but effective riff that gradually builds tension. Siła woli also works well thanks to its tight structure and the way the track becomes increasingly vicious as it progresses.
Closing track W poszukiwaniu samotności w skalnym labiryncie opens up the atmosphere a little further. It feels more spacious and restrained than much of what came before, while still remaining firmly within the same dark framework. As a result, it works as a logical conclusion rather than an unrelated addition.
With a running time of around thirty-nine minutes, Naturalna nietolerancja remains compact. There are few unnecessary passages and the album stays remarkably consistent in its approach. Bezkres clearly chooses simplicity, repetition and atmosphere, and that is exactly where the strength of this album lies.
Naturalna nietolerancja is not an album that reinvents the genre, but it knows exactly what it wants to be. Raw, austere and effectively executed, with enough strong riffs and atmosphere to remain convincing even after repeated listens.
Nederlands:
Het Poolse Bezkres uit Zielona Góra bestaat uit Aroslav op drums en Tytan op zang, gitaar en bas. Na Odwieczny zew agresji uit 2025 keert het duo in 2026 terug met Naturalna nietolerancja, een album van negen nummers waarin rauwe productie, repetitieve riffs en een duidelijke voorkeur voor mid-tempo passages centraal staan.
De productie is kaal en droog gehouden. De gitaren staan scherp in de mix, de drums klinken direct en de bas blijft opvallend goed hoorbaar. Vooral dat laatste geeft de nummers extra gewicht wanneer het tempo zakt en de riffs langer worden uitgesponnen. Bezkres heeft geen dikke lagen of technische kunstgrepen nodig: de plaat leeft van ritme, herhaling en een paar goed gekozen melodische accenten.
Veel nummers zijn opgebouwd rond relatief eenvoudige riffpatronen die bewust lang worden vastgehouden. Dat pakt meestal goed uit, omdat de band genoeg gevoel heeft voor timing en dynamiek. Tegelijk ligt hier ook het grootste risico van de plaat. Niet iedere herhaling levert extra spanning op en op een paar momenten blijft Bezkres net iets te lang hangen in een idee dat zijn werking al heeft gedaan.
Op sommige momenten zijn invloeden uit ouder Pools black metal-werk duidelijk hoorbaar, vooral in de nadruk op sfeer en riff boven technische uitwerking. Ook zit er iets Scandinavisch in de directheid van bepaalde passages. Toch voelt Naturalna nietolerancja nergens als een verzameling geleende ideeën. Bezkres heeft een eigen, sobere manier van schrijven die vooral werkt doordat de band weigert zijn muziek onnodig op te blazen.
Tytan’s vocalen zijn een belangrijk onderdeel van dat karakter. Zijn stem klinkt scherp, schurend en vijandig, zonder in overdreven theater te vervallen. Daardoor blijft de dreiging geloofwaardig. Ook de sporadisch gebruikte toetsen worden verstandig ingezet: net genoeg om extra sfeer toe te voegen, nooit zoveel dat ze de riffs verdringen.
De titeltrack Naturalna nietolerancja behoort tot de sterkste nummers van de plaat. De centrale riff is eenvoudig, maar blijft hangen, en de opbouw zorgt ervoor dat het nummer steeds dreigender wordt. Ook Siła woli werkt sterk doordat de band hier precies weet wanneer een riff moet blijven staan en wanneer er geschakeld moet worden.
Afsluiter W poszukiwaniu samotności w skalnym labiryncie laat een iets ruimere kant van Bezkres horen. Het nummer ademt meer en geeft de melodieën extra ruimte, zonder de donkere lijn van het album los te laten. Daarmee eindigt de plaat sterker dan wanneer Bezkres simpelweg nog één keer dezelfde aanval had ingezet.
Met een speelduur van ongeveer negenendertig minuten blijft Naturalna nietolerancja gelukkig compact. Dat is belangrijk, want de band werkt met een beperkt aantal middelen en leunt zwaar op herhaling. Veel langer had deze aanpak waarschijnlijk tegen zichzelf gewerkt. Nu blijft de spanning grotendeels overeind.
Naturalna nietolerancja is geen vernieuwende plaat en probeert dat ook niet te zijn. De kracht zit in de discipline waarmee Bezkres zijn stijl uitvoert: rauw, kaal en zonder overbodige franje. Niet iedere passage is even raak, maar wanneer de riffs goed vallen, is de band bijzonder effectief. Daardoor stijgt het album duidelijk boven middelmaat uit, ook al ontbreekt nog net dat handvol echt onvergetelijke momenten om er een uitschieter van te maken.
73/100