English:
I recently had an interesting discussion with a colleague from Zware Metalen, who also happens to have Flemish blood running through his veins, about Walloon Black Metal bands. To our own surprise, neither of us could name many. When people talk about Belgian Black Metal, the spotlight usually falls automatically on the Flemish scene, while Wallonia also harbors a small yet intriguing underground movement of its own.
One name that strangely never came up during our conversation was Selenite Scrolls. Which is remarkable, because this is a particularly interesting formation consisting of members from Crypts of Wallachia, Orkblut, and Phlegethon’s Majesty, all names that enjoy a certain cult status within the Walloon underground scene and are also associated with the Ancient Hound Circle.
It has already been four years since their second demo, Through Gnarled Woods and Glowing Haze…, was released through Medieval Prophecy Records. That same label now presents the long-awaited debut album of these Walloon black metallers. For now, the album is only available on CD, although a vinyl release is planned later this year for devotees of the black wax.
With comparisons to Moonblood, Bekhira, and Judas Iscariot, you immediately know what kind of beast you are dealing with. Selenite Scrolls sounds wonderfully dark and atmospheric: gripping, heavily layered riffs are combined with the creeping vocals of Demonichen Dukh and his ghostly synthesizer work, adding an extra sinister layer to the whole experience.
The only thing I do not entirely understand is the intro track, The Dead Masquerade. The piece is very clearly based on, or almost identical to,the opening theme of the 1999 film The Ninth Gate starring Johnny Depp. It feels somewhat strange, especially since Selenite Scrolls obviously possesses more than enough talent and atmosphere-building skill to compose a compelling intro of their own. Because of that, the choice feels somewhat unnecessary and slightly distracting within the context of the album.
That said, this was really the only minor disappointment for me personally. Aside from that, this album is an absolute powerhouse of a release, one that fits perfectly within my tastes. Selenite Scrolls manages to convincingly intertwine raw aggression, melancholy, and a mysterious atmosphere without ever sacrificing intensity.
In fact, I already dare to say that this could very well end up being one of my albums of the year.
Nederlands:
Ik had onlangs nog een interessante discussie met een collega van Zware Metalen, die overigens ook Vlaams bloed door zijn aderen heeft stromen, over Waalse Black Metalbands. Tot onze eigen verbazing konden we er allebei maar weinig opnoemen. Wanneer men het over Belgische Black Metal heeft, gaat de aandacht immers vaak automatisch naar de Vlaamse scene, terwijl Wallonië eveneens een kleine maar intrigerende ondergrondse scene herbergt.
Eén naam die tijdens ons gesprek vreemd genoeg niet ter sprake kwam, was Selenite Scrolls. Nochtans is dat een bijzonder interessante formatie, samengesteld uit leden van onder meer Crypts of Wallachia, Orkblut en Phlegethon’s Majesty, stuk voor stuk namen die binnen de Waalse undergroundscene een zekere cultstatus genieten en ook wel bekent onder de Ancient Hound Circle.
Het is inmiddels alweer vier jaar geleden dat hun tweede demo, Through Gnarled Woods and Glowing Haze…, verscheen via Medieval Prophecy Records. Datzelfde label presenteert nu het langverwachte debuut van deze Waalse zwartmetallers. Voorlopig verschijnt de plaat enkel op cd, al staat er later dit jaar ook nog een vinyluitgave gepland voor de liefhebbers van het zwarte goud.
Met vergelijkingen met Moonblood, Bekhira en Judas Iscariot weet je meteen welk soort vlees je in de kuip hebt. Selenite Scrolls klinkt heerlijk duister en atmosferisch: pakkende, vet uitgesmeerde riffs worden gecombineerd met de sluipende vocalen van Demonichen Dukh en zijn spookachtige synthesizerpartijen, die het geheel een extra sinistere gelaagdheid meegeven.
Alleen de intro, genaamd The Dead Masquerade, begrijp ik niet helemaal. Dat nummer is namelijk wel erg duidelijk gebaseerd op, of haast identiek aan, het openingsthema van de film The Ninth Gate met Johnny Depp uit 1999. Dat voelt enigszins vreemd aan, zeker omdat Selenite Scrolls overduidelijk genoeg talent en sfeergevoel in huis heeft om zelf een beklijvende intro te componeren. Daardoor komt deze keuze toch wat onnodig en zelfs licht storend over binnen het geheel van de plaat.
Maar ik moet wel zeggen dat dit voor mij persoonlijk de enige echte domper op de plaat was. Voor de rest is dit album namelijk een dijk van een release, eentje die perfect in mijn straatje past. Selenite Scrolls weet op overtuigende wijze rauwe agressie, melancholie en een mysterieuze atmosfeer met elkaar te verweven, zonder daarbij aan intensiteit in te boeten.
Sterker nog: ik durf nu al te zeggen dat dit zomaar eens jaarlijstmateriaal zou kunnen worden voor mij.
93/100
Medieval Prophecy Records:
Medieval Prophecy Records Website