English:
Eight years after Riitti, Finland’s Paara return with Laulut tulen ja jään. Their third full-length arrives through Dusktone, with a title that roughly translates as ‘Songs of Fire and Ice’. As on their previous releases, the lyrics are entirely in Finnish and draw on the mythology and darker folk tales of their homeland.
Founded in 2011 by Helmouth and Zvartus, the band brings together musicians with plenty of experience. Hahtezan is Natalie Koskinen of Shape of Despair and The Abbey, Helmouth previously sang with Church of the Dead and Ghoul Patrol, while drummer Waara also plays in Lost in Grey and Anima Hereticae, among others.
At its core, this is a black metal record, with folk, pagan and doom elements steering the songs in different directions. Alongside the aggression, there is room for melancholic melodies, acoustic guitars, clean vocals and choral passages. The shifts between quiet moments and intense outbursts are central to the band’s approach. This gives the album plenty of variety, although it can also leave you wondering exactly where Paara are heading.
That is my main reservation. There is nothing wrong with combining styles, but they need to work together within the songs. That does not always happen here. At times, the different elements seem to sit alongside one another, making the music somewhat difficult to follow. The move from one idea to the next does not always feel as natural as it should. Greater cohesion would help keep the focus on each composition as a whole.
‘Kirveenkantaja’, ‘Lapsi päivännäkemätön’ and ‘Pohjolan’ all exceed ten minutes. Together, they account for a substantial part of an album running just over 53 minutes. At these lengths, structure becomes particularly important: as a listener, you want the song to carry you along, even when its pace or mood changes. This is where some further work would help. Paara need not abandon their broad approach, but the different influences could be woven together more effectively.
Zvartus and Helmouth handled production, with Saku Moilanen sharing mixing duties and taking care of the mastering. The artwork comes from David Thiérrée, who also created the cover for Riitti.
Vinyl buyers should be aware of a different tracklist. The CD and digital editions contain nine tracks, while the LP has six. ‘Vuorten varjoista’, ‘Pimeyteen’ and closing track ‘Jää’ are absent from the vinyl edition. Depending on your chosen format, you therefore get a different version of the album.
Laulut tulen ja jään offers plenty of variety and shows just how much Paara want to put into their music. For me, it does not quite come together yet. There is plenty of potential in this combination of styles, but a clearer sense of direction within the songs would make the album more convincing as a whole.
Nederlands:
Acht jaar na Riitti keert het Finse Paara terug met Laulut tulen ja jään. De derde langspeler verschijnt via Dusktone en draagt een titel die zich ongeveer laat vertalen als ‘Liederen van vuur en ijs’. Net als op de voorgangers putten de volledig Finse teksten uit de mythologie en donkere volksverhalen van het thuisland.
De in 2011 door Helmouth en Zvartus opgerichte band heeft de nodige ervaring in huis. Hahtezan is Natalie Koskinen van Shape of Despair en The Abbey, Helmouth heeft een verleden bij Church of the Dead en Ghoul Patrol, en drummer Waara speelt onder meer bij Lost in Grey en Anima Hereticae.
Muzikaal is dit in de basis een blackmetalplaat, met folk-, pagan- en doomelementen die de nummers verschillende kanten op sturen. Naast de agressie is er ruimte voor melancholische melodieën, akoestische gitaren, heldere zang en koorpartijen. De afwisseling tussen rust en uitbarstingen vormt een belangrijk onderdeel van de aanpak. Dat maakt de plaat veelzijdig, al zorgt het er ook voor dat je soms even moet zoeken naar waar Paara precies naartoe wil.
Daar zit voor mij het voornaamste struikelpunt. Op zichzelf is er niets mis met het combineren van stijlen, maar die moeten elkaar binnen de nummers wel weten te vinden. Dat lukt hier nog niet overal. Soms lijken de verschillende onderdelen vooral naast elkaar te bestaan, waardoor de muziek wat onnavolgbaar wordt. De stap van het ene idee naar het andere voelt dan minder vanzelfsprekend dan je zou willen. Wat meer samenhang zou helpen om de aandacht bij de compositie als geheel te houden.
Met ‘Kirveenkantaja’, ‘Lapsi päivännäkemätön’ en ‘Pohjolan’ staan er bovendien drie nummers op die de tien minuten passeren. Samen beslaan ze een groot deel van de ruim 53 minuten durende plaat. Bij zulke lengtes wordt de opbouw extra belangrijk: je wilt als luisteraar meegenomen worden, ook wanneer het tempo of de sfeer verandert. Juist daar mag nog wat aan gesleuteld worden. Paara hoeft daarvoor zijn brede aanpak niet los te laten, maar zou de verschillende invloeden sterker met elkaar kunnen verbinden.
De productie lag bij Zvartus en Helmouth, met Saku Moilanen als medeverantwoordelijke voor de mix en als masteringtechnicus. Het artwork werd verzorgd door David Thiérrée, die eerder ook de hoes van Riitti maakte.
Wie voor vinyl kiest, moet overigens rekening houden met een afwijkende tracklist. De cd en digitale versie bevatten negen nummers, terwijl de lp er zes telt. ‘Vuorten varjoista’, ‘Pimeyteen’ en afsluiter ‘Jää’ ontbreken op vinyl. Afhankelijk van het formaat krijg je dus een andere uitvoering van het album.
Laulut tulen ja jään biedt volop afwisseling en laat horen hoeveel Paara binnen zijn muziek kwijt wil. Voor mij komt het nog niet helemaal samen. Er zijn genoeg mogelijkheden binnen deze combinatie van stijlen, maar wat meer lijn in de nummers zou de plaat als geheel overtuigender maken.
75/100
Paara:
Bandcamp
Facebook
Instagram
Dusktone:
Website
Facebook
Instagram