English:
Despite a busy schedule of other projects and live shows, H., otherwise known as Hans Cools, has still found time for another Oerheks record. With the new Mists record among his recent activities, his diary seems fairly full. I’m glad he found the time, because De Stroom is a damn good record.
Four tracks, adding up to roughly 41 minutes: that’s what’s on offer here. Following five demos and the split with Aerdryk, this is officially Oerheks’ first full-length album. That distinction feels a little academic when you consider that some of the earlier demos were already album-length. Musically, De Stroom follows on from that earlier work. This is still atmospheric black metal with plenty of layered, tremolo-picked guitars. Anyone who enjoyed the previous releases has plenty to look forward to here.
The connection to nature returns as well. The name Oerheks might suggest witchcraft first and foremost, but Hans continues to draw on the landscape around him. This time, water takes centre stage: the ancient sea that shaped the region, rain and flooding in the Hageland, and the changing course of the Demer. His recurring interest in his surroundings finds a clear focus here. The track titles leave little room for doubt.
“Veranderende Demermeanders” is a particular highlight. Running for almost fifteen minutes, it captures exactly what appeals to me about this record. The guitars sit in beautifully balanced layers, creating plenty of atmosphere. At the same time, the music remains thoroughly rough-edged. Those qualities work very well together here: amid all that tremolo picking, you can hear how well the guitar parts fit together. That’s where much of Oerheks’ appeal lies for me.
The placement of the vocals is another strength. They sit a little deeper in the mix, among the instruments, becoming an integral part of the music. That suits the layered guitars perfectly. Your attention stays on the interplay, while the vocals still contribute to the intensity. It works particularly well on “Veranderende Demermeanders”. That cohesion is exactly what makes the track stand out for me.
The cover has something of an old classical LP about it, with its simple lettering and grainy landscape photograph. A river winds through dark trees and fields towards a pale horizon, the muted greens and greys giving the scene a subdued, nostalgic feel. I like how the river draws your eye through the picture. It gives the album’s water theme a very concrete setting and suits Oerheks’ attachment to the landscape beautifully.
I find De Stroom an exceptionally strong continuation of the earlier work. Oerheks stays close to its established style and manages to win me over completely once again. Those guitar layers and the way the vocals sit within them make the difference here. For me, this is a top-three contender for my year-end list. An easy ninety.
Nederlands:
Ondanks alle drukte met andere projecten en liveoptredens heeft H., oftewel Hans Cools, toch weer een nieuwe plaat van Oerheks klaar. Met onder meer het nieuwe Mists erbij lijkt zijn agenda aardig gevuld, maar gelukkig is ook dit project aan bod gekomen. Vreugde alom, want De Stroom is een verdomd goede plaat geworden.
Vier nummers, samen goed voor ongeveer 41 minuten: dat is wat we hier krijgen voorgeschoteld. Na vijf demo’s en de split met Aerdryk is dit officieel het eerste album van Oerheks. Dat onderscheid voelt wat betrekkelijk wanneer je bedenkt dat eerdere demo’s ook al albumlengte hadden. Muzikaal sluit De Stroom aan bij dat eerdere werk. Het blijft atmosferische black metal met veel gelaagd tremologitaarspel. Wie de vorige uitgaven waardeert, heeft hier dus genoeg om naar uit te kijken.
Ook de verbondenheid met de natuur keert terug. Onder de naam Oerheks zou je misschien in de eerste plaats hekserij verwachten, maar Hans blijft nadrukkelijk naar het landschap om hem heen kijken. Deze keer staat water centraal: de oude zee die de streek vormde, regen en overstromingen in het Hageland en de veranderende loop van de Demer. Daarmee krijgt die terugkerende belangstelling voor zijn omgeving een duidelijk onderwerp. De titels laten daar weinig twijfel over bestaan.
Vooral ‘Veranderende Demermeanders’ maakt indruk. In dit bijna vijftien minuten durende nummer komt goed naar voren wat mij zo aanspreekt aan deze plaat. De gitaren liggen in mooie, evenwichtige lagen over elkaar en zorgen voor een flinke hoeveelheid atmosfeer. Tegelijk blijft het behoorlijk ruig. Dat gaat hier heel goed samen: juist tussen al dat tremolospel hoor je hoe mooi die gitaarlagen op elkaar aansluiten. Daar zit voor mij de aantrekkingskracht van Oerheks.
De plaats van de zang is daarbij een sterk punt. Die staat iets verder in de mix, tussen de instrumenten, en vormt daardoor echt een onderdeel van de muziek. Dat past uitstekend bij die gelaagde gitaren. Je aandacht blijft bij het samenspel, terwijl de zang wel degelijk bijdraagt aan de intensiteit. Vooral in ‘Veranderende Demermeanders’ werkt dat bijzonder goed. Het is precies die samenhang waardoor dit nummer er voor mij uitspringt.
De hoes doet met zijn eenvoudige belettering en korrelige landschapsfoto denken aan een oude lp met klassieke muziek. Een rivier slingert tussen donkere bomen en velden richting een bleke horizon. De gedempte groen- en grijstinten geven het beeld iets ingetogens en nostalgisch. Ik vind het mooi hoe je blik vanzelf de rivier door het landschap volgt. Daarmee krijgt het waterthema van de plaat meteen een gezicht. Een passende hoes voor een project dat zo sterk verbonden is met de omgeving van zijn maker.
Ik vind De Stroom dan ook een bijzonder sterke voortzetting van het eerdere werk. Oerheks blijft dicht bij zijn vertrouwde stijl en weet me daar opnieuw volledig mee te pakken. Die gitaarlagen en de manier waarop de zang daarin is verwerkt, maken hier het verschil. Voor mij is dit top drie-materiaal voor de jaarlijst. Een dikke negentig.
Score: 90/100
Oerheks:
Bandcamp
Amor Fati Productions:
Website
Bandcamp
Facebook
Instagram