English:
Swedish Black Metal project Arckanum was founded in 1992 by Johan Lahger, better known as Shamaatae, and developed into one of the most distinctive acts within Scandinavian Black Metal. With albums such as Fran Marder (1995), Kostogher (1997), and Kampen (1998), he established a raw, primitive style strongly influenced by nature mysticism. Following the release of Den förstfödde in 2017, things remained quiet regarding new studio material for quite some time. That silence has now been broken with Beswærilsin, Arckanum’s tenth studio album, scheduled for release on 31 October 2026 through Darkness Shall Rise Productions. Featuring eleven compositions and a running time of over an hour, this is certainly no modest return.
For Shamaatae, Arckanum has never been merely a musical project. His work is closely connected to Thursatru, Chaos-Gnosticism, and the spiritual significance he attaches to Norse mythology. These beliefs once again form the foundation of Beswærilsin. The lyrics are written in Old Swedish and draw inspiration from ancient Scandinavian poetry and traditional Swedish black magic. Music, lyrics, and artwork form a ritualistic whole, with the compositions serving as invocations and expressions of his personal worldview.
The new album is presented as the beginning of a third phase in Arckanum’s history. Fortunately, this does not mean a forced attempt to relive the past. Shamaatae builds upon his familiar musical foundations while giving the material enough power and dynamics to sound entirely relevant in 2026. Arckanum’s primitive, unpolished character remains firmly intact, but the compositions possess a directness that makes the music particularly convincing.
Our first introduction to the new material came in June with the EP Motestandarin, featuring Skæpna Ær Krigh and Anskoti. Both compositions also appear on the album. This was followed by Mz Fianda Raþi, the opening track of Beswærilsin, accompanied by a music video. The song immediately sets the tone with fierce guitar work, a high tempo, and an aggressive approach that leaves little room for compromise.
The production is one of the album’s major strengths. Arckanum sounds raw, wild, and unpolished without allowing everything to collapse into an impenetrable wall of noise. The guitars possess a vicious sharpness, while the rhythm section relentlessly drives the compositions forward. The combination of primitive aggression and clearly audible dynamics works exceptionally well. Shamaatae obviously has no interest in a modern, clinically polished production. The music is meant to scrape, bite, and create a sense of unease, and in that respect, he succeeds remarkably well.
What makes Beswærilsin so convincing is the way its aggression is combined with Arckanum’s characteristic atmosphere. The riffs frequently take on an almost hypnotic quality, while the melodic lines create a dark undercurrent. The music remains in constant motion, with tempo changes and shifts in intensity preventing the compositions from becoming monotonous. As a result, the album never sounds like an endless succession of aggressive passages, but rather a carefully constructed whole in which every track has its own place.
With eleven tracks and a running time of almost 63 minutes, Beswærilsin demands a considerable amount of attention from the listener. Nevertheless, its length is hardly an issue. Compositions such as Utgarþzeþer, Gyghra Hirþi, and the almost nine-minute closing track Twæþursaspa demonstrate that Shamaatae has more than enough ideas to keep even the longer pieces interesting. The music remains intense throughout, but offers sufficient variation to maintain the tension across the entire album.
The thematic background remains unmistakably Arckanum. The world of the Thursar, cosmic chaos, and resistance against imposed order once again forms the core of the material. While many Black Metal bands use Norse mythology primarily as imagery, for Shamaatae it represents an essential part of his personal philosophy. This conviction gives his music a recognisable identity that is once again strongly present on the new album.
Another major strength is that Beswærilsin never sounds like a musician desperately attempting to recapture his glory days. The aggression feels genuine, the riffs carry plenty of weight, and the compositions develop naturally. Of course, the influence of earlier Arckanum material is clearly recognisable, but that is more of a strength than a limitation. Shamaatae knows exactly where the power of his music lies and feels no need to change his characteristic sound unnecessarily.
At a time when Black Metal is increasingly accompanied by refined productions and technical displays of musicianship, it is refreshing to hear an album that draws its strength primarily from rawness, conviction, and atmosphere. That does not mean Beswærilsin is musically simplistic, however. Beneath its primitive exterior lies a carefully considered combination of riffs, rhythmic shifts, and melodic accents. It is precisely this balance that makes the album so strong.
After nine years without a new studio album, Arckanum returns with a record that does full justice to its extensive discography. Beswærilsin sounds aggressive, dark, and hypnotic, yet offers enough variation and musical depth to remain compelling for well over an hour. The production suits the material perfectly, and Shamaatae demonstrates that his distinctive approach to Black Metal has lost none of its power over the years.
Beswærilsin is therefore much more than a successful comeback. It is an exceptionally strong album that combines Arckanum’s familiar identity with renewed energy and convincing songwriting. Admirers of the earlier records will find plenty to appreciate here, but the album also stands firmly on its own merits. Shamaatae proves that, after all these years, his creative fire is still burning fiercely.
Nederlands:
Het Zweedse Arckanum werd in 1992 opgericht door Johan Lahger, beter bekend als Shamaatae, en groeide uit tot een van de meest eigenzinnige projecten binnen de Scandinavische Black Metal. Met albums als Fran Marder (1995), Kostogher (1997) en Kampen (1998) ontwikkelde hij een rauwe, primitieve en sterk door natuurmystiek beïnvloede stijl. Na het in 2017 verschenen Den förstfödde bleef het lange tijd stil rond nieuw studiomateriaal. Daar komt nu verandering in met Beswærilsin, het tiende studioalbum van Arckanum, dat op 31 oktober 2026 via Darkness Shall Rise Productions verschijnt. Met elf composities en een speelduur van ruim een uur is het bepaald geen bescheiden terugkeer.
Voor Shamaatae is Arckanum nooit uitsluitend een muzikaal project geweest. Zijn werk is nauw verbonden met Thursatru, chaosgnosticisme en de spirituele betekenis die hij aan de Noordse mythologie verbindt. Ook op Beswærilsin vormt deze overtuiging het uitgangspunt. De teksten zijn geschreven in het Oudzweeds en putten uit oude Scandinavische dichtkunst en traditionele Zweedse zwarte magie. Muziek, teksten en artwork vormen samen een ritueel geheel, waarbij de composities fungeren als bezweringen en uitdrukkingen van zijn persoonlijke wereldbeeld.
De nieuwe plaat wordt gepresenteerd als het begin van een derde fase in de geschiedenis van Arckanum. Dat betekent gelukkig geen geforceerde poging om het verleden opnieuw te beleven. Shamaatae bouwt voort op zijn vertrouwde muzikale fundamenten, maar geeft het materiaal voldoende kracht en dynamiek om ook in 2026 volledig relevant te klinken. Het primitieve, ongepolijste karakter van Arckanum is nog altijd nadrukkelijk aanwezig, maar de composities hebben een directheid die de muziek bijzonder overtuigend maakt.
De eerste kennismaking met het nieuwe materiaal kwam in juni met de EP Motestandarin, waarop Skæpna Ær Krigh en Anskoti te horen zijn. Beide composities zijn ook op het album terug te vinden. Vervolgens verscheen Mz Fianda Raþi, het openingsnummer van Beswærilsin, voorzien van een videoclip. Dat nummer zet meteen de toon met fel gitaarwerk, een hoog tempo en een agressieve benadering die weinig ruimte laat voor compromissen.
De productie vormt een van de sterke punten van het album. Arckanum klinkt rauw, wild en ongepolijst, zonder dat het geheel verzandt in een ondoordringbare geluidsmassa. De gitaren bezitten een venijnige scherpte, terwijl de ritmesectie de composities voortdurend vooruitstuwt. Vooral de combinatie van primitieve agressie en een goed hoorbare dynamiek werkt uitstekend. Shamaatae heeft duidelijk geen behoefte aan een moderne, klinisch gepolijste productie. De muziek moet schuren, bijten en een gevoel van onbehagen oproepen, en daarin slaagt hij bijzonder goed.
Wat Beswærilsin zo overtuigend maakt, is de manier waarop de agressie wordt gecombineerd met de karakteristieke atmosfeer van Arckanum. De riffs hebben regelmatig een bijna bezwerende werking, terwijl de melodische lijnen een duistere onderstroom creëren. De muziek blijft voortdurend in beweging, met tempowisselingen en verschuivingen in intensiteit die voorkomen dat de composities eentonig worden. Het album klinkt daardoor niet als een eindeloze opeenvolging van agressieve passages, maar als een zorgvuldig opgebouwd geheel waarin ieder nummer zijn eigen plaats heeft.
Met elf nummers en een speelduur van bijna 63 minuten vraagt Beswærilsin behoorlijk wat aandacht van de luisteraar. Toch vormt die lengte nauwelijks een bezwaar. Composities als Utgarþzeþer, Gyghra Hirþi en het bijna negen minuten durende afsluitende Twæþursaspa laten horen dat Shamaatae voldoende ideeën heeft om ook langere stukken interessant te houden. De muziek blijft intens, maar kent genoeg variatie om de spanning over de volledige speelduur vast te houden.
De thematische achtergrond blijft ondertussen onmiskenbaar Arckanum. De wereld van Thursen, kosmische chaos en verzet tegen opgelegde orde vormt opnieuw de kern van het materiaal. Waar veel Black Metalbands Noordse mythologie vooral gebruiken als beeldtaal, vormt deze voor Shamaatae een wezenlijk onderdeel van zijn persoonlijke levensbeschouwing. Die overtuiging geeft zijn muziek een herkenbare identiteit die ook op dit nieuwe album nadrukkelijk aanwezig is.
Een ander sterk punt is dat Beswærilsin nergens klinkt als een muzikant die nog eenmaal probeert terug te grijpen naar zijn gloriedagen. De agressie voelt oprecht, de riffs bezitten voldoende zeggingskracht en de composities hebben een natuurlijke ontwikkeling. Natuurlijk zijn de invloeden van het oudere Arckanum duidelijk herkenbaar, maar dat is eerder een kwaliteit dan een beperking. Shamaatae weet precies waar de kracht van zijn muziek ligt en heeft geen behoefte om zijn karakteristieke geluid onnodig te veranderen.
In een tijd waarin Black Metal regelmatig wordt voorzien van steeds verfijndere producties en technische hoogstandjes, is het verfrissend om een album te horen dat zijn kracht vooral ontleent aan rauwheid, overtuiging en atmosfeer. Dat betekent overigens niet dat Beswærilsin muzikaal eenvoudig is. Achter de primitieve buitenkant schuilt een doordachte combinatie van riffs, ritmische verschuivingen en melodische accenten. Juist die balans maakt het album zo sterk.
Na negen jaar zonder nieuw studioalbum keert Arckanum terug met een plaat die zijn omvangrijke discografie alle eer aandoet. Beswærilsin klinkt agressief, duister en bezwerend, maar weet tegelijkertijd voldoende afwisseling en muzikale diepgang te bieden om ruim een uur te blijven boeien. De productie past uitstekend bij het materiaal en Shamaatae laat horen dat zijn karakteristieke benadering van Black Metal nog altijd niets aan kracht heeft verloren.
Beswærilsin is dan ook veel meer dan een geslaagde terugkeer. Het is een bijzonder sterk album dat de vertrouwde identiteit van Arckanum combineert met hernieuwde energie en overtuigend songmateriaal. Liefhebbers van de vroegere platen zullen hier veel van hun gading vinden, maar ook op zichzelf staat dit werk stevig overeind. Shamaatae bewijst dat zijn muzikale vuur na al die jaren nog altijd fel brandt.
89/100
Arckanum:
Bandcamp
Facebook
Instagram
Darkness Shall Rise Productions:
Website
Facebook
Instagram
Bandcamp