English:
Swedish outfit Det Eviga Leendet was formed in Uppsala in 2015 and takes its name from the novel of the same title by author Pär Lagerkvist, published in 1920. An existentialist story in which the dead gather in darkness and attempt to pass eternity by discussing their former lives. A fitting name for a band whose music explores the less pleasant aspects of human existence. Following Lenience in 2018 and Reverence in 2022, their third album, Vehemence, will be released on 13 November through Debemur Morti Productions. Six compositions, spanning just over forty minutes of Black Metal in which aggression, melancholy and existential despair constantly collide.
Det Eviga Leendet has never been particularly concerned with remaining within the traditional boundaries of the genre. The band combines Black Metal with influences from Post-Metal and a pronounced sense of melancholic melody. While many atmospheric Black Metal bands primarily aim to create vast musical landscapes, this Swedish outfit instead searches for the tension between beauty and oppression. One moment, melodies are given plenty of room to develop, only to be crushed beneath a wall of distorted guitars and aggressive drumming the next.
On Vehemence, this contrast is explored further. The guitars form a dense, constantly shifting mass in which fierce tremolo riffs alternate with more measured passages and melodic guitar lines. The influence of Post-Metal is clearly present. The compositions regularly build tension gradually before the music erupts with considerable force. It is precisely these contrasts that give the material its character.
The vocals of Jacob Buczarski, also known for his work with Mare Cognitum, deserve particular attention. His raw, almost desperate delivery adds another layer of emotional intensity to the music. There is no theatrical performance or exaggerated demonic growling here, but rather a voice that sounds as though something is genuinely at stake. Combined with the melancholic guitar passages, this creates a particularly suffocating atmosphere.
The album opens with Glean, followed by Stray and Deliverance, which draw the listener further into the musical world of Det Eviga Leendet. The compositions are given enough time to develop and are not constantly interrupted by the urge to introduce new ideas. The emphasis lies on building tension and the interplay between melody and aggression. As a result, the music takes on an almost hypnotic quality without relying exclusively on endless repetition.
With Avail, previously released as a single, we get a representative glimpse of the direction Det Eviga Leendet takes on this album. The combination of powerful guitar work, melancholic melodies and an intense vocal performance demonstrates how the band attempts to bring different emotions together within a single composition. The track has a distinctly dramatic character while remaining firmly rooted in Black Metal.
After the relatively compact Relent, the album concludes with Virtue, its longest composition. Running for more than nine minutes, the track gives the band ample opportunity to develop its ideas further. Particularly with longer compositions, maintaining tension is essential. The strength of this musical approach does not lie in endlessly stretching a handful of melodies, but in the way those melodies evolve and eventually lead to a convincing climax.
The album was produced by Kristofer Jönson and Jacob Buczarski, while Magnus Lindberg handled the mixing and mastering. Lindberg, known among other things for his work with Cult of Luna, is no stranger to the world of heavy, atmospheric music. The production reflects the musical ambitions of Det Eviga Leendet: powerful and spacious, yet with sufficient attention to the different layers that make up the compositions. The band has clearly chosen not to pursue the primitive, underground sound that often makes traditional Black Metal so appealing.
Lyrically, Vehemence revolves around decay, alienation and the way human convictions can gradually turn into indifference. The idea that collapse is the only constant runs throughout the album. Hardly an optimistic thought, but one that feels entirely logical within the musical world of Det Eviga Leendet. Melancholy is not intended as a pleasant moment of relief here, but rather forms an essential part of the oppressive atmosphere.
The combination of modern Black Metal, Post-Metal and distinctly emotional melodies will not appeal to every fan of the genre. Those who prefer their Black Metal raw, primitive and free from unnecessary embellishment will probably find little to their liking here. Fans of Ultha, Der Weg einer Freiheit and Mare Cognitum, on the other hand, will discover plenty of familiar elements. Det Eviga Leendet deliberately focuses on intensity and layered compositions, with the music sometimes appearing to collapse beneath its own emotional weight.
With Vehemence, Det Eviga Leendet presents an ambitious third album in which aggression and melancholy do not stand in opposition but constantly reinforce one another. The band is not attempting to break new musical ground, but it does offer a recognisable interpretation of the modern, atmospheric side of Black Metal.
The result is an album that does not so much attempt to overwhelm the listener through sheer brute force, but instead slowly buries them beneath an increasingly heavy musical burden. And when the final notes have faded away, there is a good chance that its suffocating melancholy will linger for quite some time.
Nederlands:
Het Zweedse Det Eviga Leendet werd in 2015 opgericht in Uppsala en ontleent zijn naam aan de gelijknamige roman van schrijver Pär Lagerkvist uit 1920. Een existentialistisch verhaal waarin de doden samenkomen in de duisternis en de eeuwigheid proberen te verdrijven met gesprekken over hun voormalige levens. Een toepasselijke naam voor een band die zich muzikaal bezighoudt met de minder aangename kanten van het menselijk bestaan. Na Lenience uit 2018 en Reverence uit 2022 verschijnt op 13 november via Debemur Morti Productions het derde album, Vehemence. Zes composities, goed voor ruim veertig minuten Black Metal waarin agressie, melancholie en existentiële wanhoop voortdurend met elkaar in botsing komen.
Det Eviga Leendet heeft zich nooit nadrukkelijk vastgeklampt aan de traditionele grenzen van het genre. De band combineert Black Metal met invloeden uit Post-Metal en een uitgesproken gevoel voor melancholische melodieën. Waar veel atmosferische Black Metalbands vooral proberen om uitgestrekte muzikale landschappen te creëren, zoekt dit Zweedse gezelschap juist naar de spanning tussen schoonheid en beklemming. Het ene moment krijgen melodieën alle ruimte om zich te ontwikkelen, om vervolgens te worden verpletterd onder een muur van vervormde gitaren en agressieve drums.
Op Vehemence wordt die tegenstelling verder uitgewerkt. De gitaren vormen een dicht en voortdurend bewegend geheel, waarin felle tremoloriffs worden afgewisseld met meer gedragen passages en melodieuze gitaarlijnen. Daarbij is de invloed van Post-Metal duidelijk aanwezig. De composities bouwen regelmatig langzaam spanning op, waarna de muziek zich met een behoorlijke kracht ontlaadt. Het zijn vooral die contrasten die het materiaal zijn karakter geven.
Ook de zang van Jacob Buczarski, bekend van onder meer Mare Cognitum, verdient aandacht. Zijn rauwe, bijna wanhopige vocalen voegen een extra laag emotionele intensiteit toe aan de muziek. Geen theatrale voordracht of overdreven demonisch gebrul, maar een stem die klinkt alsof er daadwerkelijk iets op het spel staat. Juist in combinatie met de melancholische gitaarpartijen ontstaat daardoor een bijzonder beklemmende atmosfeer.
Het album opent met Glean, waarna Stray en Deliverance de luisteraar verder meenemen in de muzikale wereld van Det Eviga Leendet. De composities krijgen voldoende tijd om zich te ontwikkelen en worden niet voortdurend onderbroken door de behoefte om nieuwe ideeën te introduceren. De nadruk ligt op de opbouw van spanning en de wisselwerking tussen melodie en agressie. Daardoor krijgt de muziek iets hypnotiserends, zonder dat de band uitsluitend op eindeloze herhaling vertrouwt.
Met Avail, dat eerder als single werd uitgebracht, krijgen we een representatief voorproefje van de richting die Det Eviga Leendet met dit album inslaat. De combinatie van krachtige gitaarpartijen, melancholische melodieën en een intensieve vocale voordracht laat horen hoe de band verschillende emoties binnen één compositie probeert samen te brengen. Het nummer heeft een uitgesproken dramatisch karakter, maar blijft stevig geworteld in Black Metal.
Na het relatief compacte Relent volgt met Virtue het langste nummer van de plaat. Met ruim negen minuten krijgt de band hier alle gelegenheid om zijn ideeën verder uit te werken. Juist bij dergelijke langere composities is het belangrijk dat de spanning behouden blijft. De kracht van deze muzikale benadering ligt immers niet in het eindeloos uitrekken van een paar melodieën, maar in de manier waarop die melodieën zich ontwikkelen en uiteindelijk tot een overtuigende ontlading leiden.
De productie is verzorgd door Kristofer Jönson en Jacob Buczarski, terwijl Magnus Lindberg verantwoordelijk is voor de mix en mastering. Lindberg, onder meer bekend van zijn werk met Cult of Luna, is geen vreemde binnen de wereld van zware, atmosferische muziek. De productie sluit aan bij de muzikale ambities van Det Eviga Leendet: krachtig en ruimtelijk, maar met voldoende aandacht voor de verschillende lagen waaruit de composities zijn opgebouwd. Daarmee kiest de band duidelijk niet voor de primitieve, ondergrondse klank die bij traditionele Black Metal vaak zo aantrekkelijk is.
Tekstueel draait Vehemence om verval, vervreemding en de manier waarop menselijke overtuigingen langzaam kunnen veranderen in onverschilligheid. Het idee dat instorting de enige constante is, loopt als een rode draad door het album. Geen bijzonder optimistische gedachte, maar binnen de muzikale wereld van Det Eviga Leendet voelt het volkomen logisch. De melancholie is hier niet bedoeld als een aangenaam rustpunt, maar vormt juist een wezenlijk onderdeel van de beklemming.
De combinatie van moderne Black Metal, Post-Metal en uitgesproken emotionele melodieën zal niet iedere liefhebber van het genre aanspreken. Wie zijn Black Metal het liefst rauw, primitief en zonder al te veel opsmuk hoort, zal hier waarschijnlijk weinig van zijn gading vinden. Liefhebbers van Ultha, Der Weg einer Freiheit en Mare Cognitum kunnen daarentegen voldoende aanknopingspunten ontdekken. Det Eviga Leendet kiest nadrukkelijk voor intensiteit en gelaagdheid, waarbij de muziek soms bijna onder haar eigen emotionele gewicht lijkt te bezwijken.
Met Vehemence presenteert Det Eviga Leendet een ambitieus derde album waarin agressie en melancholie niet tegenover elkaar staan, maar elkaar voortdurend versterken. De band probeert geen nieuwe muzikale grenzen te verleggen, maar geeft wel een herkenbare eigen invulling aan de moderne, atmosferische kant van Black Metal.
Het resultaat is een plaat die niet zozeer probeert om de luisteraar met brute kracht te overweldigen, maar hem langzaam onder een steeds zwaarder wordende muzikale last bedelft. En wanneer de laatste tonen zijn weggestorven, is de kans groot dat vooral die beklemmende melancholie nog een tijdje blijft hangen.
87/100