ENGLISH:
The artwork is intriguing, elusive, and evocative… That same sense of atmosphere permeates Horion’s debut EP, “Doom”. With each repeated listen, new layers and subtle details gradually come into focus. Don’t be misled by the title: these four tracks reach far beyond pure, straightforward doom metal.
The band describes their sound as “a dark and melodic brand of black metal, infused with death and doom influences.” While not inaccurate, that does not fully encompass what the band brings to the table. Attempting to confine Horion to a single genre proves virtually impossible. The influences cited by the band – Dissection, Keep Of Kalessin, Glaciation, and Regarde Les Hommes Tomber – offer some orientation, but even those comparisons fall short of capturing the band’s breadth.
Opening track “Monarque” serves as a compelling statement of intent. It begins with a dissonant guitar motif intertwined with a mournful cello melody, before shifting into a heavy, groove-laden passage driven by fiercely venomous vocals: an intensity the French could almost claim a patent on. Within six minutes, the band traverses an impressive stylistic spectrum: from experimental avant-garde passages to grooving death metal and post-black textures. That sense of versatility runs like a common thread throughout the EP. For me, the urgency, emotional weight, and underlying conviction evoke memories of ’90s metallic hardcore acts such as Catharsis and Creation Is Crucifixion: bands that left a similarly lasting impression. The closing title track, “Doom,” stands as a powerful example of this intensity.
Cellist Priam plays a crucial role throughout the EP, adding a distinctive dimension to the band’s sound. At times, his playing reinforces the guitars with a sharp, almost percussive staccato layer; at others, he delivers soaring, emotive lead passages – most notably on “Stronghold.” His presence elevates the material beyond conventional genre boundaries.
Lyrically, Horion presents a bleak and uncompromising worldview. Vocalist/guitarist Jej, also known from Tattva, delivers the lyrics with conviction, alternating between French and English. The French passages in particular heighten the raw, personal, and confrontational character of the music.
Musically and production-wise, “Doom” stands firm. The EP carries a palpable live energy, as though the band captured these performances together in a single, raw take – perhaps they did? Minor imperfections lend the recording a honest ‘live’ quality that feels increasingly rare in an era when metal productions are often polished to clinical precision. That the band handled the production themselves only makes the result more impressive.
At 21 minutes, “Doom” feels almost too brief – intended as a compliment. The EP commands attention from start to finish and rewards repeated listens. This is not music for casual background consumption or for listeners seeking easily digestible black metal. “Doom” demands engagement; each spin reveals new textures and nuances. It is encouraging to see labels such as Void Wanderer Productions providing a platform for bands this distinctive.
Those willing to immerse themselves in the world of “Doom” will continue to uncover new facets with every listen. Hopefully, this review persuades open-minded listeners to give it the attention it truly deserves!
Score 95/100
NEDERLANDS:
Review: Horion – Doom
Het artwork is intrigerend, ongrijpbaar en zet aan tot denken. Diezelfde kwaliteit typeert ook de muziek van Horion op hun debuut-EP “Doom”. Herhaald luisteren legt steeds nieuwe lagen en details bloot. Laat je niet misleiden door de titel: deze vier nummers zijn een stuk veelzijdiger dan pure, rechttoe rechtaan doom-metal.
De band omschrijft hun sound zelf als “a dark and melodic brand of black metal, infused with death and doom influences.” Dat is geen verkeerde samenvatting, maar het dekt de lading lang niet volledig. Probeer Horion maar eens in één genre te plaatsen; dat blijkt zo goed als onmogelijk. Door de band genoemde invloeden als Dissection, Keep Of Kalessin, Glaciation en Regarde Les Hommes Tomber bieden misschien enige houvast.
Openingsnummer “Monarque” fungeert als een sterk visitekaartje. Het nummer opent met een dissonant gitaarloopje en een cello-melodie, waarna al snel een zware, groovende passage inzet, gedragen door enorm pissig-boze vocalen, iets waarop Fransen patent lijken te hebben. In zes minuten tijd etaleert de band een breed palet aan stijlen: van experimentele avant-garde tot groovende death metal en post-black. Die veelzijdigheid loopt als een rode draad door de rest van de EP. De intensiteit, urgentie en de boodschap doen me terugdenken aan 90’s metallic hardcore bands zoals Catharsis of Creation Is Crucifixion, die een soortgelijke indruk op me achterlieten. Het afsluitende titelnummer “Doom” is hier een mooi voorbeeld van.
Een belangrijke rol is weggelegd voor cellist Priam, wiens spel doorheen de EP een duidelijke meerwaarde vormt. Soms voegt hij een bijna percussieve, staccato laag toe aan de metalgitaren, soms speelt hij adembenemende melodische cello leads (luister bijvoorbeeld naar Stronghold).
Tekstueel schetst Horion een kil en meedogenloos wereldbeeld. Zanger/gitarist Jej, bekend van Tattva, brengt dit met overtuiging en wisselt daarbij tussen Frans en Engels. Vooral het Frans komt hier sterk naar voren en onderstreept de agressieve en persoonlijke aard van de muziek.
Muzikaal en qua productie staat “Doom” als een huis. De EP heeft een ‘live’ gevoel, waardoor het lijkt alsof de band alles samen in één keer heeft opgenomen. Of misschien is dat ook zo? Ik ben daar nieuwsgierig naar. Kleine imperfecties bieden een rauwe, eerlijke sound, die zeldzaam is deze een tijd waarin metal vaak tot in de puntjes wordt gepolijst. Dat de band zelf voor de productie zorgde, maakt het resultaat alleen maar indrukwekkender.
Met een speelduur van 21 minuten voelt “Doom” kort, en zie dat als een compliment. De EP houdt de aandacht vast van begin tot eind en nodigt uit tot herhaald luisteren. Dit is geen muziek voor de doorsnee blackmetalfan die houdt van hapklare brokken of achtergrondmuziek. “Doom” vraagt aandacht; meerdere luisterbeurten onthullen telkens nieuwe lagen en facetten. Het is goed om te zien dat labels als Void Wanderer Productions dit soort bijzondere bands een podium geven. Wie de veelzijdigheid van “Doom” eenmaal ervaart, zal elke luisterbeurt nieuwe details ontdekken. Hopelijk overtuigt deze review openminded luisteraars om “Doom” een kans te geven.
Score 95/100