English:
In 2023, Belgian Black Metal project Herzog, founded by Brussels-based musician Asgeir Amort, released its debut album Furnace through Amor Fati Productions. Three years later, its successor Mugwort arrives under particularly tragic circumstances. Amort passed away in 2025 after battling cancer, while he was still working on completing the album. His wife, Isa Myling, eventually took over part of the vocal duties, turning Mugwort into not only a musical continuation of Furnace, but also their final creative collaboration. Released through Amor Fati Productions, the album contains six compositions with a total running time of approximately 36 minutes.
Musically, Herzog builds upon the foundations established with Furnace. The Black Metal is fierce, occasionally chaotic, and possesses a distinctly oppressive character. Abrasive guitar work, dissonant melodies, and a restless rhythm section create a sound that rarely offers the listener a moment of comfort. Yet beneath all that aggression lies a remarkable sensitivity. The melodies frequently carry a melancholic undertone, preventing the music from becoming merely an expression of anger.
The album opens with Region of the Nest, followed by Dawn of the Prosper and the more than seven-minute-long Trauma. The compositions move between aggressive Black Metal and more atmospheric passages, constantly building tension. The guitars sound sharp and restless, while the vocals add a raw, almost desperate intensity to the music. Herzog certainly does not take the most accessible route. The music twists, scrapes, and rarely allows the listener to sit back comfortably.
An important aspect of Mugwort is the variation in vocals. While we initially hear Asgeir Amort himself, Isa Myling takes over the vocal duties during the latter part of the album. This gives the record a particularly distinctive character. Her contribution is far more than a conventional guest appearance; it forms an essential part of the finished work. The contrasting voices also add another layer of dynamics to the compositions, reinforcing their emotional weight without sacrificing any of the music’s aggression.
With Chaosphonia, Saudade, and the closing Post-Truth, the second half of the album takes shape. The title Saudade, a Portuguese word expressing a profound sense of longing and absence, seems especially appropriate within the context of this record. The music remains intense and uncompromising, yet simultaneously leaves room for melancholy and more restrained moments. This contrast between aggression and vulnerability is one of Herzog’s most interesting qualities.
What stands out is that Mugwort has not become a sentimental farewell album. The dissonant guitars, aggressive outbursts, and restless compositions remain firmly in place. Herzog makes no attempt to smooth out the rough edges of its music in order to make the emotional background more accessible. Quite the opposite: it is precisely the musical harshness that allows the more vulnerable passages to make an even greater impression.
The production complements this character particularly well. The instruments frequently merge into a dense and threatening whole, yet the individual parts retain enough space to make themselves heard. The guitar work deserves particular attention. The riffs are not merely intended to generate aggression, but also contribute to the uncomfortable, sometimes almost suffocating atmosphere. The melodies offer no easy escape, instead seeming to intensify the tension even further.
With six tracks and a running time of approximately 36 minutes, Mugwort is also a relatively compact album. This works in the material’s favour. The compositions are given enough room to develop their tension without unnecessarily stretching the album. The interplay between aggression, dissonance, and melancholy creates a dynamic that suits the character of the music remarkably well.
The combination of raw Black Metal, restless compositions, and emotional intensity makes Mugwort anything but an easy listening experience. Those looking for immediately recognisable melodies and straightforward song structures may not always find what they are searching for here. Herzog deliberately chooses a more confrontational approach, allowing the music to become uncomfortable and unsettling at times. Yet this is precisely where much of its appeal lies.
Naturally, the personal circumstances surrounding this album cannot be completely separated from the music. Nevertheless, it would do Herzog a disservice to regard Mugwort solely as a document of loss. The compositions possess enough character and conviction to stand on their own, even without prior knowledge of the story behind them. That background adds another dimension to the record, but ultimately, it is the musical content that should determine its value.
With Mugwort, Herzog leaves behind an album in which aggression, dissonance, and melancholy come together convincingly. Isa Myling’s remarkable vocal contribution gives the record a distinctive identity, while the guitar work and restless compositions ensure that the music retains its abrasive character throughout.
It is an intense and deeply personal final chapter, but above all, a Black Metal album that deserves to be judged on its own musical merits. And perhaps that is ultimately the most fitting tribute to Asgeir Amort: to be remembered not only for the circumstances under which this record was created, but, more importantly, for the music he left behind.
Nederlands:
In 2023 verscheen via Amor Fati Productions Furnace, het debuutalbum van het Belgische Black Metalproject Herzog, opgericht door de Brusselse muzikant Asgeir Amort. Drie jaar later verschijnt met Mugwort de opvolger, maar onder bijzonder tragische omstandigheden. Amort overleed in 2025 aan de gevolgen van kanker, terwijl hij nog volop bezig was met de voltooiing van het album. Zijn vrouw Isa Myling nam uiteindelijk een deel van de zangpartijen voor haar rekening, waardoor Mugwort niet alleen een muzikaal vervolg op Furnace werd, maar ook een laatste gezamenlijke creatie. Het album verschijnt via Amor Fati Productions en bevat zes composities met een gezamenlijke speelduur van ongeveer 36 minuten.
Muzikaal bouwt Herzog voort op de fundamenten die met Furnace werden gelegd. De Black Metal klinkt fel, bij vlagen chaotisch en heeft een uitgesproken beklemmend karakter. Schurende gitaarpartijen, dissonante melodieën en een onrustige ritmesectie zorgen voor een geluid waarin nauwelijks sprake is van geruststellende momenten. Toch schuilt er achter die agressie ook een opmerkelijke gevoeligheid. Melodieën krijgen regelmatig een melancholische ondertoon, waardoor de muziek niet uitsluitend als een uitbarsting van woede klinkt.
Het album opent met Region of the Nest, gevolgd door Dawn of the Prosper en het ruim zeven minuten durende Trauma. De composities bewegen tussen agressieve Black Metal en meer atmosferische passages, waarbij de spanning voortdurend wordt opgevoerd. De gitaren klinken scherp en onrustig, terwijl de vocalen een rauwe, bijna wanhopige intensiteit aan de muziek toevoegen. Herzog kiest daarbij niet voor de meest toegankelijke weg. De muziek wringt, schuurt en laat de luisteraar zelden comfortabel achteroverleunen.
Een belangrijk onderdeel van Mugwort is de afwisseling in de zang. Waar we aanvankelijk Asgeir Amort zelf horen, neemt Isa Myling in het latere gedeelte van het album het vocale werk over. Dat geeft de plaat een bijzonder karakter. Haar bijdrage is geen gebruikelijke gastrol, maar vormt een wezenlijk onderdeel van het uiteindelijke resultaat. De verschillende stemmen geven de composities bovendien een extra dynamiek en versterken de emotionele lading zonder dat de muziek aan agressie hoeft in te boeten.
Met Chaosphonia, Saudade en het afsluitende Post-Truth krijgt de tweede helft van het album gestalte. Vooral de titel Saudade, een Portugees begrip dat een diep gevoel van gemis en verlangen uitdrukt, lijkt binnen de context van deze plaat bijzonder toepasselijk. De muziek blijft intens en compromisloos, maar laat tegelijkertijd ruimte voor melancholie en meer ingetogen momenten. Die tegenstelling tussen agressie en kwetsbaarheid vormt een van de interessantste eigenschappen van Herzog.
Wat daarbij opvalt, is dat Mugwort geen sentimenteel afscheidsalbum is geworden. De dissonante gitaren, agressieve uitbarstingen en onrustige composities behouden nadrukkelijk hun plaats. Herzog probeert nergens de scherpe kanten van zijn muziek af te vijlen om de emotionele achtergrond toegankelijker te maken. Integendeel, juist de muzikale hardheid zorgt ervoor dat de meer kwetsbare passages des te sterker naar voren komen.
De productie sluit goed aan bij dat karakter. De instrumenten vormen regelmatig een dicht en dreigend geheel, maar de afzonderlijke partijen behouden voldoende ruimte om hun werk te doen. Vooral het gitaarwerk verdient aandacht. De riffs zijn niet uitsluitend bedoeld om agressie op te wekken, maar dragen ook bij aan de ongemakkelijke, soms bijna verstikkende atmosfeer. De melodieën bieden daarbij geen eenvoudige ontsnapping, maar lijken de spanning eerder verder op te voeren.
Met zes nummers en een speelduur van ongeveer 36 minuten is Mugwort bovendien een relatief compacte plaat. Dat werkt in het voordeel van het materiaal. De composities krijgen voldoende ruimte om hun spanning op te bouwen, zonder dat het album onnodig wordt uitgerekt. De afwisseling tussen agressie, dissonantie en melancholie geeft het geheel een dynamiek die goed aansluit bij het karakter van de muziek.
De combinatie van rauwe Black Metal, onrustige composities en emotionele intensiteit maakt Mugwort geen eenvoudige luisterervaring. Wie op zoek is naar herkenbare melodieën en een overzichtelijke opbouw, zal hier niet altijd vinden wat hij zoekt. Herzog kiest nadrukkelijk voor een meer confronterende benadering, waarbij de muziek soms bewust ongemakkelijk en ontregelend klinkt. Juist daarin schuilt echter ook een belangrijk deel van de aantrekkingskracht.
Natuurlijk valt de persoonlijke achtergrond van dit album niet volledig los te zien van de muziek. Toch zou het Herzog tekortdoen om Mugwort uitsluitend als een document van verlies te beschouwen. De composities bezitten voldoende karakter en overtuigingskracht om ook zonder die voorkennis overeind te blijven. Het verhaal achter de plaat voegt een extra dimensie toe, maar de muzikale inhoud moet uiteindelijk het oordeel bepalen.
Met Mugwort laat Herzog een album achter waarin agressie, dissonantie en melancholie op overtuigende wijze samenkomen. De bijzondere vocale bijdrage van Isa Myling geeft de plaat een eigen gezicht, terwijl het gitaarwerk en de onrustige composities ervoor zorgen dat de muziek voortdurend blijft schuren.
Het is een intens en persoonlijk slothoofdstuk geworden, maar bovenal een Black Metalalbum dat op zijn eigen muzikale kwaliteiten beoordeeld mag worden. En misschien is dat uiteindelijk wel het mooiste eerbetoon aan Asgeir Amort: niet alleen herinnerd worden vanwege de omstandigheden waarin deze plaat ontstond, maar vooral vanwege de muziek die hij heeft achtergelaten.
92/100
Herzog:
Bandcamp
Facebook
Instagram
Amor Fati Productions:
Website
Bandcamp
Facebook
Instagram