English:
The Bras D’Honneur, or the “arm of honor,” is something we all know. Most of us have probably used the gesture ourselves at some point: one hand gripping the bicep while the other arm juts outward at a right angle toward the unfortunate target of your frustration, sometimes accompanied by a proudly raised middle finger. In short, the universal “fuck you” gesture in its purest form.
That Bras D’Honneur as a band embodies one massive middle finger to everything and everyone becomes immediately apparent. Within its ranks we find none other than Roman Sayenko and Vladislav Petrov, two names instantly associated with the uncompromising world of Drudkh and Hate Forest. Bands that have long since cemented themselves as pillars of the Ukrainian Black Metal scene, with an influence that is difficult to overstate.
Anyone expecting Bras D’Honneur to follow the same hypnotic approach as Drudkh, however, is in for a rude awakening. There are no sprawling atmospheric compositions slowly building toward a climax, no melancholic passages drawing the listener into a carefully crafted narrative or mood. No vast sonic landscapes or dreamlike folk influences either, Bras D’Honneur chooses aggression, pure and simple.
This is not music interested in patiently building tension; this is a slap straight across the face. Short, violent, and utterly devoid of restraint. The album’s twelve tracks average around three minutes each, often even less. Not a single second is wasted on unnecessary embellishments or atmospheric detours. Everything revolves around impact: razor-sharp riffs, relentless drumming, and a raw hostility that batters the listener like a sledgehammer from beginning to end.
The comparisons made by their label, Primitive Reaction, are far from unfounded. Names such as Von, Profanatica / Havohej, and Belial are brought up, and in terms of sheer aggression the similarities are certainly there. This is harsh, fast, and cuts through you like a hot knife through real butter.
As a result, Bras D’Honneur feels far less like a carefully constructed journey and far more like a spontaneous eruption of fury — direct, primitive, and uncompromising. Exactly as it should be.
Nederlands:
De Bras D’Honneur, oftewel de “erearm”, kennen we allemaal wel. We hebben het gebaar ongetwijfeld zelf ook al meermaals gebruikt: één hand op de biceps, de andere arm in een hoek van negentig graden richting het onderwerp van spot of frustratie, eventueel nog vergezeld van een opgestoken middelvinger. Kortom, het universele “fuck you”-gebaar in zijn puurste vorm.
Dat Bras D’Honneur een gigantische middelvinger naar alles en iedereen is, mag dan ook duidelijk zijn. In de gelederen vinden we niemand minder dan Roman Sayenko en Vladislav Petrov terug, twee namen die meteen associaties oproepen met de compromisloze wereld van Drudkh en Hate Forest. Bands die ondertussen uitgegroeid zijn tot vaste waarden binnen het Oekraïense Black Metal-landschap en waarvan de invloed moeilijk te onderschatten valt.
Wie echter verwacht dat Bras D’Honneur dezelfde hypnotiserende aanpak hanteert als Drudkh, komt bedrogen uit. Geen lange, atmosferische composities die langzaam naar een climax toewerken, geen melancholische passages waarin de luisteraar volledig wordt meegezogen in een verhaal of sfeer. Hier geen uitgestrekte muzikale landschappen of dromerige folk-invloeden, Bras D’Honneur kiest resoluut voor de aanval.
Dit is geen muziek die rustig spanning opbouwt; dit is een vlakke hand recht in je gezicht. Kort, agressief en zonder enige vorm van terughoudendheid. De twaalf nummers klokken gemiddeld rond de drie minuten, en vaak zelfs daaronder. Er wordt geen seconde verspild aan overbodige franjes of atmosferische omwegen. Alles draait om pure impact: messcherpe riffs, op hol geslagen drums en een rauwe agressie die voortdurend als een stormram op de luisteraar wordt afgevuurd.
De vergelijkingen van hun Label Primitive Reaction lijken niet zomaar uit de lucht te zijn gegrepen, VON, Profanatica/Havohej en Belial worden aangekaart en dan zitten ze qua agressie tenminste niet ver er vanaf. Dit is hard, snel en gaat door je heen als een warm mes door een pakje echte boter.
Bras D’Honneur voelt daardoor minder aan als een doordachte reis en meer als een spontane uitbarsting van woede, direct, primitief en compromisloos. Precies zoals het hoort.
85/100
Primitive Reaction:
Instagram
Facebook
Bandcamp
Primitive Reaction Website