English:
Blackened Heavy Metal, that’s how the genre is described in the old, trusted metal encyclopedia of this South Limburg–bred Praefator. And in all fairness, that label hits the nail squarely on the head, because what blasts through the speakers here is exactly that: Heavy Metal as it might have sounded in 1984, but drenched in a dark Black Metal coating. That sinister edge reveals itself in the themes, the lyrics, and the visual presentation, think occult symbolism, a raw aesthetic, and an atmosphere that clearly stretches beyond classic heavy metal heroics.
Musically, the foundation remains firmly rooted in traditional Heavy Metal: recognizable riffs, galloping rhythms, and a sense of melody that feels lifted straight from the ‘80s. At the same time, the Black Metal influence adds an extra layer of coldness and menace, creating an intriguing tension between nostalgia and darkness. The end result is a sound that feels both familiar and unsettling, a bridge between two worlds that comes together convincingly.
Now, I’m not the biggest fan of traditional Heavy Metal myself, though I can certainly enjoy a dose of Mercyful Fate and the like every now and then, and that immediately gives us a solid reference point. Vocalist Praefator Leviathan frequently unleashes lines in a way that strongly recalls King Diamond: high-pitched shrieks, a slightly theatrical flair, and that distinctive, somewhat ghostly timbre.
As for other influences, it’s harder to pinpoint them exactly. This isn’t the kind of record where you can effortlessly list a whole string of bands that served as a blueprint. Perhaps there are fleeting hints of Agent Steel here and there, especially in the sharper vocal delivery and a faintly futuristic edge, but it remains suggestive rather than explicit. That’s part of what makes it interesting, it feels familiar without being a mere sum of its influences.
The band has been carving out its path since 2022 and, alongside Praefator Leviathan, features Hellspawn (known from Witchfukker) on drums, a personal old acquaintance Wraith on bass, and a certain Desecratör on guitar. And I have to say: the latter delivers a number of genuinely catchy riffs on this EP, hooks that lodge themselves in your head with ease.
All in all, it’s quite an entertaining little EP and a welcome change from the usual Black Metal barrage that’s typically thrown our way. The release will be available on cassette this May via Dying Victims Productions.
Honestly, this feels like the kind of band that would fit perfectly on a label like Iron Pegasus Records, and I mean that as a genuine compliment… tasty.
Nederlands:
Blackened Heavy Metal, zo luidt het genre volgens de oude, vertrouwde metalencyclopedie van deze uit Zuid-Limburg afkomstige Praefator. En in wezen slaat die benaming de spijker op de kop, want wat hier uit de speakers knalt is precies dat: Heavy Metal zoals die anno 1984 had kunnen klinken, maar dan overgoten met een duister Black Metal-sausje. Dat zwarte randje manifesteert zich vooral in de thematiek, de teksten en de visuele presentatie, denk aan occulte symboliek, rauwe esthetiek en een sfeer die duidelijk verder reikt dan de klassieke heavy metal-heroïek.
Muzikaal blijft de basis stevig geworteld in traditionele Heavy Metal: herkenbare riffs, galopperende ritmes en een gevoel voor melodie dat rechtstreeks uit de jaren tachtig lijkt te zijn geplukt. Tegelijkertijd zorgt de Black Metal-invloed voor een extra laag van kilte en dreiging, waardoor het geheel een intrigerende spanning krijgt tussen nostalgie en duisternis. Het resultaat is een geluid dat zowel vertrouwd als vervreemdend aanvoelt, een brug tussen twee werelden die hier op overtuigende wijze samenkomen.
Nu ben ik zelf niet de grootste liefhebber van traditionele Heavy Metal, al kan ik op zijn tijd zeker genieten van een portie Mercyful Fate en consorten, en daarmee hebben we meteen een duidelijke referentie te pakken. Zanger Praefator Leviathan haalt namelijk geregeld uit op een manier die sterk doet denken aan King Diamond: hoge uithalen, een licht theatrale inslag en dat kenmerkende, ietwat spookachtige timbre.
Wat andere invloeden betreft, blijft het wat lastiger om er direct de vinger op te leggen. Het is niet zo’n plaat waarbij je zonder moeite een hele rits bands kunt opnoemen die als blauwdruk hebben gediend. Misschien dat er hier en daar flarden van Agent Steel doorschemeren, vooral in de scherpere vocalen en het licht futuristische randje, maar het blijft bij suggesties. Juist dat maakt het geheel ook wel weer interessant: het voelt vertrouwd aan, zonder dat het een simpele optelsom van invloeden wordt.
De band timmert op deze manier sinds 2022 aan de weg en bestaat naast zanger Praefator Leviathan uit Hellspawn(bekend van Witchfukker) achter de drums, voor mij persoonlijk oude bekende Wraith op bas en een zekere Desecratör op gitaar. En ik moet zeggen: die laatste weet op deze EP toch een aantal bijzonder catchy riffs neer te leggen die zich moeiteloos in je hoofd nestelen.
Eigenlijk is het best een onderhoudend EP’tje en bovendien eens iets anders dan de gebruikelijke Black Metal-meuk die ons normaliter om de oren wordt geslingerd. In mei verschijnt deze release op cassette via Dying Victims Productions.
Eerlijk gezegd voelt dit ook als een band die perfect zou passen bij een label als Iron Pegasus Records, en dat bedoel ik absoluut als compliment… lekker.
85/100
Praefator:
Bandcamp
Facebook
Instagram
Dying Victims Productions:
Bandcamp
Instagram
Facebook
Dying Victims Productions Website