English:
When vocalist J. of Galghe presses a slab of vinyl into your hands, there’s little room for refusal – you will listen! And so it goes. Heerst De Dood Nu Als Onderkoning is the title of this full-length, a name that immediately carries a certain weight. The sepia-toned cover art, depicting a broken tree, serves as a fitting harbinger of what lies ahead. Desolate and unrelenting form the core of Galghe’s sound, and even the band’s logo leaves little room for interpretation.
Framed by the First World War, the band presents a concept album spread across two vinyl sides, each consisting of a single extended composition. In total, the work is divided into eight chapters, with place names acting as markers along a path of total devastation. “Sarajevo” opens the record. An obvious choice, given the historical spark that ignited there – after which the listener is guided through battlefields and occupied regions in Belgium, where the full horror unfolds.
Core members J. and P. are no strangers to one another; their shared past in Vergankelijk clearly seeps into Galghe’s approach. As with that project, the narrative remains central. Musically, Galghe operates within the black metal spectrum but avoids the trap of one-dimensionality. The riffs cut hard and cold, yet regularly give way to more melancholic passages. Samples maintain a persistently uneasy atmosphere. This dynamic results in a layered whole, where dissonance and melody alternate without sacrificing cohesion. The compositions are thoughtful and display a clear sense of vision. Only the drum machine occasionally detracts, but it’s a minor quibble.
Where some strands of black metal still romanticize war, Galghe leaves that flirtation firmly behind. The music is suffocating, dragging the listener relentlessly into the trenches. There is nothing heroic about it – quite the opposite. Only when you have to flip the record does it fully sink in that you’re still sitting safely at home. Side B opens with a chapter strongly reminiscent of Urfaust: A wailing lament that cuts to the bone, revealing that P’s voice can carry pain as well.
With Heerst De Dood Nu Als Onderkoning, Galghe delivers a compelling and thematically powerful album. Not an easy listen, but one that lingers long after it ends.
Nederlands:
Als vocalist J. van Galghe je een plak vinyl in de handen duwt, heb je weinig keuze: luisteren zal je! En zo geschiedde. Heerst De Dood Nu Als Onderkoning is de titel van deze langspeler. Een naam die meteen het juiste gewicht in de schaal legt. De sepia cover-art, met een afgebroken boom, fungeert als een passende visuele voorbode van wat volgt. Desolaat en onverbiddelijk is de kern van Galghe’s sound. Ook het logo van Galghe laat weinig ruimte voor interpretatie.
Met de Eerste Wereldoorlog als thematisch kader, presenteert de band een conceptalbum dat zich uitstrekt over twee vinylzijden, elk bestaande uit één langgerekte compositie. In totaal wordt het geheel opgedeeld in acht hoofdstukken, waarbij plaatsnamen fungeren als bakens in een spoor van totale vernietiging. Sarajevo opent de plaat. Een logische keuze, gezien de historische vonk die daar oversloeg, waarna de luisteraar wordt meegevoerd langs slagvelden en bezette gebieden in België, waar de gruwel zich in volle omvang ontvouwt.
De kernleden J. en P. zijn geen onbekenden van elkaar; hun gezamenlijke verleden in Vergankelijk, sijpelt ook duidelijk door in de aanpak van Galghe. Net als bij dat project staat ook hier het verhaal centraal. Muzikaal beweegt Galghe zich binnen het spectrum van black metal, maar vermijdt de valkuil van eendimensionaliteit. De riffs snijden hard en koud, maar maken geregeld plaats voor meer melancholische momenten. Samples houden de sfeer consequent ongemakkelijk. Die dynamiek zorgt voor een gelaagd geheel, waarin dissonantie en melodie elkaar afwisselen zonder de samenhang te verliezen. De composities zijn doordacht en getuigen van een duidelijke visie. Alleen de drumcomputer gooit wat roet in het eten, maar een kniesoor…
Waar sommige black metal de oorlog nog romantiseert, laat Galghe die flirt volledig achterwege. De muziek is beklemmend en sleurt de luisteraar onverbiddelijk de loopgraven in. Dat voelt allesbehalve heroïsch – eerder verstikkend. Pas wanneer de plaat omgedraaid moet worden, dringt het weer door dat je gewoon thuis zit. Kant B opent met een hoofdstuk dat sterk doet denken aan Urfaust: een jammerende klaagzang die door merg en been gaat en onthult dat P’s stem ook de pijn kan overbrengen.
Galghe levert met Heerst De Dood Nu Als Onderkoning een overtuigende en thematisch sterke plaat af. Geen gemakkelijke luisterervaring, maar wel één die blijft nazinderen.
80/100